Διαμορφωμένες συνειδήσεις: η παραπλάνηση της παραμόρφωσης (πώς να διαμορφώσεις κάτι που δεν έχει σχήμα;) Δεσμεύουμε τον ελάχιστο χρόνο στο κουτί πρώτων βοηθειών Η συνομωσία του σύμπαντος τρέφει τους κατοίκους με  θέματα υψίστης» σημασίας: σύμπαν υψίστης ασφαλείας με (δια)τάσεις αμφιβόλου προέλευσης Αρκείσαι στο κούρδισμα ομαδικών-νωθρών αποικιών Η απόφαση έχει αποφασιστεί πολύ πριν κατοικήσεις (κι) εσύ στον πλανήτη Χρόνια  ηχητικά, ηχητικός πόλεμος, ήχος λήξης Οι εγκαταλειμμένοι προσποιούνται τους θαμώνες της σιωπής Πρατήριο, παρατηρητήριο, παρασκευαστήριο Κουδουνίσματα: αμέτοχα κι ακέφαλα τρικλίσματα  της ψυχής Το μέλλον φροντίζουν να γεννιέται γερασμένο. Το μέλλον πωλείται ως καταναλωτικό προϊόν σε δόσεις. Το μέλλον ανήκει…

Αναρωτιέσαι ποιο το νόημα ύπαρξης ενός αδίστακτου κράτους το οποίο συντηρείται από υποτακτικούς που ενώ από τη μια συμφωνούν πως όλοι είμαστε αναλώσιμοι από την άλλη δυσανασχετούν με όσους υποστηρίζουν τη ζωή στην ανατρεπτική της μορφή: την ελευθερία. Η ελευθερία εκφράζεται μέσα από τη ζωή Η ζωή εκφράζεται μέσα από την ελευθερία Η εκφραστικότητα της ζωής στο φυσικό της μοτίβο Η ζωή είναι ένα χαμόγελο με τάση να χαμηλώνει όσο περνάνε οι μέρες μας και να ψηλώνει κάθε φορά που υπερβαίνουμε τα γνωστά / άγνωστα τετριμμένα εμπόδια Βιάζεσαι και χάνεις το δρόμο Αργείς και χάνεις τη ζωή Η αρμονία του ανθρώπου αρχίζει μόλις αντιληφθεί πως σέρνει ένα φορτίο που δεν επωμίστηκε με δική του απόφαση, ενώ φέρει βαρύ το τίμημα του αντιτίμου της αξίας της ίδιας του της ζωής και της προσπέλασής της σε επίπεδα ανώτερα από την ίδια. Υπάρχουν επίπεδα ανώτερα και κατώτερα; Ίσως και να υπάρχουν. Ανώτερο επίπεδο είναι να βλέπεις τι κρύβεται πίσω από τα κτίσματα και τι υπάρχει μπροστά από αυτά. Κατώτερο επίπεδο είναι όταν δεν αφήνεις την ικμάδα της ζωής να σε παρασύρει. Η ώρα που αντιλαμβάνεσαι ποιος είσαι και τι θέλεις δεν αναγράφεται στις σημειώσεις / οδηγίες των βιβλίων. Η χρονική στιγμή υιοθέτησης της αντίληψης διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ίσως να μη συμβεί και ποτέ σε ορισμένους (με αποτέλεσμα…

Κάθε τόπος στη γη είναι όμορφος κι αποκαλυπτικό: είτε άνυδρος είτε ένυδρος Η γη δεν έχει παρελθόν: έχει παρόν Το μέλλον της γης το φτιάχνουμε οι άνθρωποι με το μικρό πέρασμά μας πάνω της Ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα συνεχίζει να είναι όμορφο και μετά την αποχώρησή του. Η παρουσία του μένει…

Εξηγείς, εξηγείσαι, παρεξηγείσαι Πλάθεις, διαπλάθεις, αναπλάθεις Λέξεις λασπωμένες, λέξεις σκληρές σαν ηφαιστειακές πέτρες Αναρωτιέσαι: πότε πρόλαβαν να στριμωχτούν τόσες λέξεις χωρίς σκοπό, τόσες άνοστες φλυαρίες χωρίς μία ασήμαντη πράξη Ποιο δρόμο ακολούθησαν οι άστοχες λέξεις που καταφθάνουν σα βέλη να τρυπήσουν την καρδιά, να καταλάβουν το νου, να σε αποσπάσουν από οτιδήποτε οδυνηρό, μακάβριο ή προσωρινά ακατόρθωτο; Ποτέ μια λέξη δεν  θα έχει την κατάληξη που επιθυμούμε αν προηγουμένως δεν έχει κατορθώσει το ακατόρθωτο: να πλαγιάσει μες στη σιγαλιά της ασήμαντης πράξης Να καρφιτσώσω τις πλανεύτρες λέξεις στον πίνακα ανακοινώσεων Δυο πόδια σαν ατσάλινα βάζα, δυο χέρια –προταγμένα προς άγνωστη κατεύθυνση– στέκουν σα ρεζέρβες για ώρα (μη προστακτικής) ανάγκης Δυο μάτια χάσκουν σαν ανοιχτά κονσερβοκούτια που μόλις πριν τους βούτηξαν το περιεχόμενο και τώρα θα παραμείνουν νηστικά τα αδέσποτα [νηστικά κι αυτό το βράδυ, βράδυ ή κάτι που μοιάζει με θολωμένο τζάμι και δεν μπορείς να διακρίνεις αν ο ήλιος κλέφτηκε με τη σελήνη και θα συνηθίσουμε να ζούμε σε σκοτεινιασμένη ζώνη, ή αν απλώς έφυγε για διακοπές ολιγοήμερων ξένοιαστων συλλαβών του τύπου: μό-νος (μό-νος ο ήλιος, μό-νη η πλάση] Να απλώσω τα αδέσποτα όνειρα στο σκοινί –στην έξω αυλή– και να τα ασφαλίσω με ουράνια μανταλάκια (πώς θα στεγνώσουν χωρίς τον μό-νο ήλιο;) Να διπλώσω τις ακούραστες συντεταγμένες των άνουρων αδέσποτων επιθυμιών [και ποιο μπαούλο θα τις φιλοξενήσει –έστω προσωρινά– μέχρι να αποφασίσω ποιες από τις επιθυμίες μου θα κρατήσω για πάντα φυλακισμένες και σε ποιες θα αφήσω (από δήθεν απροσεξία) ανοικτό το καπάκι;  Μα κλείνει ποτέ το καπάκι; (αδύνατο εκ μέρους μου)] Πώς εξηγείται η απόλαυση του καυτού ήλιου κάτω από τη σκιά ενός δέντρου; Βουτάς στη θάλασσα (σε τούτο τον πανοραμικό δροσερό ορίζοντα)…

Σκαρφαλώνουμε σε έναν χρονοδιακόπτη στην παράλληλη ζώνη της υποταγμένης μας ζωής για να μας βασανίζει η αψήφιστη μελωδία της επαναστατημένης ανιστόρητης παρέκκλισης Παρεκκλίνουμε από το θέμα γεννώντας το θ-αίμα Όμορφοι άνθρωποι / χαμογελαστοί διαθέτουν λίγα από τα λεπτά της ανυποψίαστης ώρας τους να σε καλωσορίσουν στην καθημερινότητά τους και να σου προσφέρουν μια θέση στο τραπέζι της ζωής που τους περιμένει αλλά δεν είναι σε θέση να τη γνωρίζουν. Μα την υποψιάζονται τις νύχτες που μένουν ξάγρυπνοι από την άπνοια που ξεφυσά στα μηνίγγια τους και ταλαιπωρεί τη ζωή που περιφέρεται μέσα σε ένα άδειο κρανίο και τροφοδοτείται από την κίνηση ή (και) την ακινησία των επιστραφέντων ή (και) μη επιστραφέντων στιγμών. Τρέχουμε σαν σταματημένα τρένα Αναπολούμε σαν ατμομηχανές που επιπλέουν σε ρυάκια γνωμικών Εσύ, συνέχισε να κοιτάς (σ)την ευθεία. Μέχρι να γίνεις ένα με τη γραμμή. Ρίξε το κεφάλι στους ώμους και ευθύς αμέσως θα πάψει να σε τυραννά η περιπλανώμενη ζωή. Η ευθεία γραμμή εξαρχής σε προκαλεί να την διαγράψεις, να περπατήσεις πάνω της ελέγχοντας τα αντανακλαστικά της ζωής που περιφέρεται μέσα σε ένα άδειο κρανίο. Άρχισε να μετράς μέχρι να ξεχάσεις τους αριθμούς. Βλέπεις; Χάθηκε η ευθεία γραμμή (από ψηλά μοιάζει με σκοινί παρατημένο που μόλις ελευθέρωσε το λαιμό κάποιου –ξάγρυπνου– σκύλου). Και αύριο μέρα θα ‘ναι (ποιανού η μέρα;). Μια μέρα λιγότερη και δύο περισσότερες. Ή δύο λιγότερες και μία περισσότερη; Φρενάρουμε –μανιωδώς– τις επιθυμίες μας σαν ιδέες που έρχονται σε επαφή με τον τσιμεντένιο τοίχο και μένουν εκεί εξόριστες και…

Είσαι κλεισμένος σε ένα κτήριο. Το κτήριο διαθέτει πόρτες, δεν διαθέτει παράθυρα, αλλά διατηρείς την ψευδαίσθησή σου πως από κάπου μπαίνει φως. Οι πόρτες βρίσκονται εκατέρωθεν. Κάνοντας ένα βήμα προς μία από τις πόρτες έχεις την αίσθηση πως εισβάλλεις στο χώρο της επόμενης ελευθερίας. Ανοίγεις την επιλεγμένη πόρτα και περιμένεις.…

Οι πρόδρομοι της εποχής παραστράτησαν, παρανόησαν,  παρατύπησαν, παραλήφθηκαν και αφέθηκαν στη μοίρα τους Πρόδρομοι: ιδιότητα που προσδίδεται σε εκείνους που ανοίγουν το δρόμο για την έλευση κάποιου. Ανοίγουν ή κλείνουν; Ή ανοιγοκλείνουν (το δρόμο) σαν παραθυρόφυλλα πότε σε στάση λιμπρέτο και πότε κλειστά σαν στρείδια να μη μπορεί ούτε η ανάσα…

Η γατίσια ουρά σκίζει τον αέρα αφήνοντας υπονοούμενα για επικείμενο κυνήγι Οι γηραιοί προστατεύουν τους νεότερους (ή για πάντα νέους) κρατώντας τους  αιχμάλωτους στο νησί της ακινησίας. Ακινησία: είσαι ελεύθερος να κινηθείς μόνο μέσα στον νοητό κύκλο έχοντας φορέσει την κλωστή στο πόδι για να μην αφαιρεθείς και χάσεις το δρόμο μέσα στον κύκλο (η ίδια κίνηση ξανά και ξανά). Πώς κάνεις έτσι για μια κλωστή; Τερματίσαμε και δεν υπάρχει άλλη πίστα να χυμήξουμε στους εφιάλτες των πρότερων φόβων μας Όταν ένας άνθρωπος φωνάζει στην καταδικασμένη του ζωή κανείς δεν (του) απαντάει. Έφυγαν από καιρό τα όνειρά σου μα έμεινες να τα κοιτάς καθώς σέρνονταν από την κλωστή του ποδιού σου. Κοινωνία: αυγό που έσπασε και τώρα χορταίνουμε την ασυλία μας με τα τσόφλια Η βροχή βουβαίνεται συνεχώς κι ας έχει να πει πολλά. Σαν προβάλλουν οι πρώτες δειλές σταγόνες, λες κι ένα πόδι της πατά στα λόγια μες στις λακούβες κι εκείνα χάνονται αθόρυβα στην κοιλιά της γης.…

Στρωμένο τραπέζι με λευκό τραπεζομάντηλο κειμήλιο της γιαγιάς κεντημένο στο χέρι Στη μέση κεριά ζεσταίνουν την παγωμένη ατμόσφαιρα Σβησμένοι λεκέδες κρασιού. Στο πάτωμα πεσμένο μαχαίρι. Ματιές πονηρές, δαγκωμένα χείλη Φιλαρέσκεια χωρίζει στα δυο το ταβάνι Παράθυρα κλείνουν μη μπει μέσα η θλίψη Η έχθρα μετρά και σου γράφει χωρίς μελάνη…

Τυχερά πέταλα, πετάλια, αιμοπετάλια, πηδάλια Δάνεια, αντιδάνεια, θαλασσοδάνεια Δύναμη, δυναμική, δυναμίτης, αιματοκρίτης Το αίμα και η δυναμική του δυναμιτίζουν τα δανεικά πηδάλια Δεν αντέχεται η φασαρία τους Μπρελόκ, μπαρόκ, ροκοκό Στυλίτες με ρούχα από σκόνη Στάξε μια στάλα ουρανό απ’ των ματιών σου τα παράθυρα Μεταλλικοί κύλινδροι σπάνε τη μονοτονία…

Διακονικοί μοχλοί αντίστροφης μέτρησης Υποταγμένες σιλουέτες Περίσσεψε ένα κομμάτι αξιοπρέπειας απ’ το χθεσινό συσσίτιο Στη δουλεμένη μηχανή αλλάζεις τα γρανάζια Ποτάμια οι ουρανοί των χαμηλών εκπλήξεων Πλήττεις όπως πράττεις Πού τρέχει ο λογισμός σου; Στρογγυλεύουν οι δικαιολογίες των απαιτήσεων Αμετροεπείς παρενθέσεις στοχεύουν σε κλειστές ντουλάπες Τα τείχη γκρεμίζονται, οι θεοί…

Κάθε πρωί οι απόκληροι γεμίζανε τον κουβά τους. Μέχρι την ευθυγράμμιση του κόκκινου γεμίσματος του ουρανού ο κουβάς είχε αδειάσει. Κουβάς και ουρανός καταδιώκονταν από το παράδοξο της γέμισης και του αδειάσματος. Οι απόκληροι ατένιζαν την προσπάθεια των κόκκινων ουρανών να κρατηθούν ένα λεπτό ακόμα στην αιωνιότητα της στιγμής: προσφέροντας…

Χαμογελούν τα μάτια σου κι ονειρεύομαι τις εποχές με διαφορετική σειρά. Ανοιγοκλείνουν σα δυο μεμβράνες που μέσα τους κρύβεται η ζωή. Το σχήμα τους σα δυο χείλη που μιλούν με τη σιωπηρή θέση τους στο λεξικό στερέωμα. Μπορεί να αλλοιωθεί η γυαλάδα τους στο πέρασμα των χρόνων και να μη…

Στολή παραλλαγής μεγέθους μεσαίου να κρύβει τη χάρη του άπλυτου ωραίου Στολή μασκαράδων με τούλι / δαντέλες χορός μεταμφιεσμένων μ’ ανθρώπινες σαρδέλες Η δίκη κοκκαλώνει στο πρώτο φανάρι σκοντάφτει στη φούρια της όλο καμάρι Στολή εργατιάς ξεφτάει στους αγκώνες φαρδαίνουν οι νύχτες στης αυπνίας τους αγώνες Στολή παρδαλή και βλέμμα…

Ο πρώτος άγνωστος είναι ο οικοδεσπότης. Ο δεύτερος ο προσκεκλημένος. Κι ο τρίτος ο μεσάζων: το πρόσωπο που από τύχη βρέθηκε στο δρόμο των δύο πρώτων την ίδια μέρα που ο πρώτος άγνωστος ήρθε (από την εποχή του) για να γνωρίσει το δεύτερο άγνωστο στην κατοικία του πρώτου την ώρα…

Αιμορραγεί η καμένη σου πληγή Προδικάζεις τη χαμένη σου ζωή Αποκρίσου για τις ώρες μοναξιάς σε καναπέδες προηγούμενης γενιάς Αγοράζεις όνειρα ακριβά παρενθέσεις στα κομμένα σου φτερά Τι ν΄ αλλάξεις όταν ανθρώπους ξεπουλούν Συνειδήσεις-μαριονέτες οπλοφορούν Ανταλλάσσεις μ’ ένα γεύμα την τροφή Επιστρέφεις σ΄ ένα έγκλημα δίχως σκηνή Ανθοφόροι σε παλέτες…

Οι μάγοι χωρίς τα δώρα Κανένας πολιτικός δε θα επιτρέψει (μέσω της εκλογής του) την κατρακύλα ενός λαού στην αβεβαιότητα. Φυσικό: αφού εξαρχής είναι βέβαιοι για τις μαγικές τους ικανότητες (και την υποστήριξη του υπομονετικού λαού). Απολιτίκ πολιτική Οραματίζονται κομματικά (απολιτίκ) κινήματα. Μόνο που παρόλη την αύξηση των σωστικών κινημάτων…

Ταΐστε μας, ασφαλίστε μας, τα μάτια κλείστε μας Δώστε μας δικαιολογίες για παρανομίες κι ανθρωπόμορφες δικτατορίες Πες εσύ, να πω κι εγώ για ένα όνειρο μηδενικό Στάσου πιο δω, λίγο πιο κει, εξαφανίσου από τη γη «Αδιαφορώ για τον κόσμο αυτό», επαινείς τον κακό σου τον καιρό Δεν έχεις λεφτά,…

Δεν έμαθες ακόμη «όχι» να λες παζάρια γυρεύεις με κούφιες μορφές Φοβάσαι του ίσκιου τις άυλες πτυχές μα έχουν τις ίδιες με σένα κοψιές Βουτάς παραγάδια σε νερό λερό Ζητάς αποδείξεις, κρατάς λογαριασμό Νερόμυλοι, ανεμόμυλοι, ατμομηχανές Γυρίζει ο κόσμος σε σύμπαν αχανές Μια ώρα μονάχος με σκέψεις θολές Σακούλες σκουπίδια…

Προφίλ. Refil. Feel (feeling). Fly (flying). Φιλειρηνιστής / φιλαρμονική / φίλαθλος / φιλοπόλεμος / φιλάργυρος / φιλομαθής / φιλόξενος / φιλάνθρωπος / φιλόζωος / φιλόπατρι / φιλάρεσκος Ο φιλειρηνιστής φιλάνθρωπος και καθόλα φιλόπατρης, ο φιλόξενος φιλόζωος και ολίγον φιλάρεσκος, ο καταρχάς φιλοπόλεμος και παθιασμένος φίλαθλος, παίζει στη φιλαρμονική όμποε, διαβάζει…

Άνοδος οικονομίας Κάθοδος δικονομίας Όργιο υπερκατανάλωσης Μέτρα υπέρ της ατομικής άλωσης Ρυμοτομία άλικης γης Σφοδρή κακοκαιρία ολκής Βήματα αδιαφορίας στον πάγο Ρίψη ευθύνης στον απώτερο μάγο Έλεγχος στρες, ασκήσεις ισορροπίας Κινούμενη η άμμος της ολιγωρίας Ύπνος, άπνοια, αδόκιμοι όροι Πλατειάζουν της άγνοιας οι χώροι Μένεις απέξω από κει που πας…

Ιστορίες για αγρίους, για διαβολικούς θεούς που στα τάρταρα σε ρίχνουν αν πιστά δεν υπακούς Μια ξεμαλλιασμένη βάβω κάρβουνα ανασαλεύει το καρβέλι δεν της λείπει, μα ούτε της περισσεύει Τις νύχτες που αστράφτουνε της μοναξιάς τα ζόρια κοιτούν πως θα μας κλέψουνε τα τρύπια πανωφόρια Τις λιγοστές χαρές μας αθώα…

Ροδοκαμμένος ανθός στο φως του κολυμβητή ήλιου τυλιγμένος σε ίνες δροσισμένης νότας Αντέχεις να ανασαίνεις τόση ομορφιά; Τραγούδησέ μου όπως εσύ το καταλαβαίνεις: με τους στ(ή)χους της σκεπαστής ματιάς σου Διώξε από μέσα τον τροχοφόρο ύμνο του αξέχαστου καλοκαιριού Καλοκαίριασε και δεν το κατάλαβες: ακόμη ξεχωρίζεις τα άνθη από τα…

Ένα τσαμπί πεταλούδες στέκει σαν άφωτο πολύφωτο στη μέση ενός δωματίου. Ο τοίχος μοιάζει φρεσκοβαμμένος. Μια μοκέτα στο χρώμα της άμμου ζεσταίνει το κρύο πάτωμα. Διακρίνονται οι ανάγλυφοι κόμποι στο χρώμα της άμμου: σε κάθε κόμπο αναλογεί κι από μια ιστορία. Το χρώμα της άμμου φωτίζει όσα δε φωτίζει το…