Με μια πυξίδα πέτρινη βαδίζεις δρόμους γυάλινους Στα μάτια μας θ’ ανθίσουν φεγγάρια Απολέπιση ελπίδας και μια τριχιά από φώσφορο Πού κρύφτηκαν οι λέξεις; (στις τσέπες του μυαλού μου) Θυμούνται νέοι, κοιμούνται γέροι (με μια ερώτηση να καίει το μυαλό τους: κι αν;…). Ανταπόδοση, ανάγκη, αγκύλωση Η ανάγκη είναι η…

Στραγγάλισες τις λέξεις (μη σου ξεφύγουν αθώες σκέψεις) Δυο πανιά από ήλιο και μια σφυρίχτρα Ωδικοί χάρτες Δρώμενα. Σκοποί. Άποροι πεζόδρομοι Άυπνοι ρόλοι Εξ’ αποστάσεως (δίδονται μαθήματα προτεραιοτήτων) Εξ’ επαφής (σκοτώνουμε τις αισθήσεις) Εξαπίνης (πιανόμαστε στα δίχτυα της ανομίας) Αιμοδιψή όντα διψούν για δικαίωση Απόρρητα έγγραφα διαβάζονται στο μελλοθάνατο κοινό…

Όλος ο κόσμος τσουβαλιασμένος σε έναν υπνόσακο Πάλι μπήκαν σκουπίδια στα μάτια σου; Σου κάθισε στο λαιμό μα φλεγόμενη μπάλα και πετούν σπίθες τα χέρια σου Εκεί που πηγαίνεις δε θα συναντήσεις κανέναν: μα θα έχεις κάνει τη διαδρομή Έπεσε (ανα)δουλειά Πού τρέχετε όλοι μαζί; Τροχήλατη πρόοδος Αχρωματοψία (Αν)επαρκώς αφοσιωμένοι…

Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί μας περίμενε εκείνη η σκιά στο εγκαταλελειμμένο σπίτι. Σαν να μας περίμενε όλη της τη ζωή μέσα στο όνειρό μας. Μαζί της αναπτύχθηκε μια σχέση τόσο φευγαλέα όση και η ανάσα μας (ίσως για αυτό το λόγο να έμεινε για πάντα ζωντανή) Διαβάζοντας βιβλία φτάνεις στο…

Απεσταλμένοι ραψωδοί Ψήνουν καφέ στις όχθες της αρχιτεκτονικής δυσμορφικής επαιτείας Πλέκουν στεφάνια στην αυλή των ευκαιριών Στο μικροσκόπιο της οργής ξεφουρνίζουν τρανταχτά επεισόδια Προβάλλουν κόσμους ανθεκτικούς στο κρύο και τη ζέστη Η γάτα σκαρφάλωσε στο πολύφωτο (δεν άντεξε τόσους αιώνες απραξίας) Κυνηγάς την ουρά σου ή η ουρά σου απομακρύνεται…

Δύναμη βγαλμένη απ’ το λαιμό της άγνοιας Πνεύμονας οξυγόνου οι πληγές μας Στα πάρκα συναντάς ανθρώπους από το παρελθόν να κινούνται στο μέλλον Χαμένος στις σκέψεις κοιτάς την τσιμεντένια άβυσσο Με πόσους ουρανούς πλάγιασες τις νύχτες που φοβόσουν; Βράχνιασε το μυαλό σου να φωνάζει Κίνδυνος-θάνατος τα λόγια των ευνουχισμένων εξομολογητών…

Ξεχασμένες ζωές Τα φώτα σωπαίνουν Οι ήχοι σβήνουν Γατιά περνάνε ξυστά στις ρόδες Σακούλες πλαστικές με άχρηστα αντικείμενα Πλέον, δε ζηλεύεις τίποτα από όσα βλέπεις στις βιτρίνες Πάρτε δώρα, αγοράστε κάτι, μη φύγετε με άδεια χέρια (αγοράστε έστω τη φήμη σας) Κουρεμένα κεφάλια, πολύχρωμες κοτσίδες, τσιγάρα, ποτά, φαγητά (και το…

Αυτοματισμοί συγκυριών Ενοχλητικοί κλακαδόροι σημαίνουν την έναρξη του δείπνου Μια φλόγα στο σκοτάδι (παγίδα για λίγους) Ανέμελοι φρουροί Υποκλοπές διαλογισμών Χρονοτριβή (διατριβή στην υπομονή) Αγγίξαμε το πεπρωμένο με αδιαφορία Ψυχρολουσία: η θερμότητα αειθαλών αμφισβητήσεων Ζητάς ελεημοσύνη από ένα κέρμα και συμπαράσταση από ένα απόγευμα Άνθρωπος. Θυσία Εργασία. Μανία Υπό. Δουλοι…

Φημολογείται πως τα κύματα δε σηκώνουν το βάρος των ωμών επιδιώξεων αλλά εξυψώνουν τη δυναμική των οπτικοακουστικών θυμάτων στο πέρασμά τους από αυτό που αποκαλούμε γη (πάνω στη γη εξαντλούμε όλη την απολυταρχία που μάθαμε να στηρίζουμε και να επιδιώκουμε τη θέση της) «Μια μέρα» είπες, «θα έρθουν καλύτερες μέρες»…

Μέρες γυμνές δολοφονούν ντυμένες συνειδήσεις Σπάνε τα κόκαλα της μοναξιάς βγάζοντας έναν ήχο σπαρακτικής ευφράδειας Έχει ψύχρα απόψε: οι άνθρωποι μαζεύτηκαν από νωρίς στη ζωή τους Φοβερίζουν το σήμερα λίγο πριν τη λήξη του 13 Νοεμβρίου 2019

Μονόχωρες συζητήσεις Εγκαταλειμμένοι συνδυασμοί Απρόοπτες πολυτέλειες Διακοσμητική υγεία Αφηρημένη ενημέρωση Κυρτή υποστήριξη Σκουριασμένα εργαλεία Χαμόγελο: απόν Η λύρα της οργής Μην τους ξυπνήσεις τα απωθημένα (κι ας λένε πως δεν έχουν) Διαχρονικοί συμβολισμοί (και άλλα ανέκδοτα) Η πατροπαράδοτη πείνα (εξαντλήθηκαν τα αποθέματα πριν τη συγκομιδή τους) Αγωνία για το αποτέλεσμα…

Μέτρο σύγκρισης, μέτρο σύγκρουσης Στη λογική του τίποτα και του ποτέ μεταποίησαν τη λογική του κάτι και του αμέσως Χτίζεις / ανακαινίζεις απομεινάρια προληπτικών Βαθμός δυσκολίας λήψης αποφάσεων αντιστρόφως ανάλογος με την ιεραρχία Μέρα δίχως ψεγάδια: νύχτα χωρίς όνειρα Ο μονόδρομος της κατήχησης αφαιρεί κομμάτια Οι σκέψεις δυσανασχετούν (Άνθρωποι κρεμασμένοι…

Θες να πεις τόσα και καταλήγεις να μιλάς χωρίς να κουνήσεις τα χείλη σου. Παίρνεις μια βαθιά ανάσα και ευθύς αμέσως αναπηδάς από τη θέση που είσαι τώρα στη θέση που θα ήθελες να βρίσκεσαι: κάπου ανάμεσα στα κύματα –που δεν σε κουράζει ποτέ το μουγκρητό τους–, και κάπου ανάμεσα στα σύννεφα –που ποτέ σου δεν κατάλαβες για ποιο λόγο οι άνθρωποι θεωρούν πως κατοικούν οι θεοί: οι θεοί δεν κατοικούν παρά μονάχα σε όσους τους έχουν ανάγκη [Και το ερώτημα παραμένει: ποιος κρύβεται πίσω από τα σύννεφα: ο θεός ή η φαντασία του ανθρώπου; ή μήπως η αχλεύαστη ιδιοκτησία του όλου;] Πώς ξεπαστρέψαμε εκείνα που υποτίθεται πως αγαπούσαμε, και τα φέραμε προ τετελεσμένων γεγονότων; Η πραγματικότητα είναι σαν μια άγνωστη κυρά που δε ζητά ελεημοσύνη ούτε παρουσιάζεται ως μεταφυσική εικόνα από το υπερπέραν: περιμένει. Περιμένει κάτω από το υπόστεγο της ασυδοσίας των ανθρώπινων πράξεων και διψά για προσοχή: όχι από την προσοχή που δίνουμε στα ανύπαρκτα, αλλά την προσοχή που με αυτή βιδώνουμε προσεκτικά τις ιδέες μας για να μη χαλαρώσουν και να μην πάψουν να ενοχλούν εμάς και τον μικρόκοσμό μας Αναλύσαμε τη ζωή και την ευγένειά της να προσφέρει, αναλύσαμε το θάνατο που με τη σειρά του συνεισφέρει στον κύκλο της ζωής. Στη ζωή φερόμαστε συντηρητικά λες και την τιμωρούμε επειδή υπάρχει, ενώ στο θάνατο συμπεριφερόμαστε με περίσσια υποκρισία και νομοτέλεια λες και τον αποδεχόμαστε (όχι τον ίδιο τον θάνατο μα την απαραίτητη παρουσία του) Καταπιέζεις και καταπιέζεσαι σαν να μη βλέπεις πού μας οδήγησε η αποτίμηση της πλαγιομετωπικής σύγκρουσής μας με το αναπόφευκτο [Τι νομίζεις πώς θα προλάβεις να εξαγοράσεις;] Πιο πολύ και από τον ίσκιο σου φοβάσαι τον ήλιο. Πιο πολύ και από τον ήλιο φοβάσαι το σκοτάδι και την ευκολία του να μεταμορφώνει τους φόβους σου σε πρόσωπα οικεία και να τα πετά σε μια άκρη όπου θα στέκουν κάθε βράδυ σαν κούκλες περιμένοντας εσένα και τους φόβους (σου) για να αρχίσουν να παίζουν εκείνη την αφόρητη μουσική με τα ξύλινα κρόταλα και τους ασημένιους δίσκους. Παίζουν τη μουσική μέχρι να μην αντέχεις άλλο, να μην μπορείς ούτε να κοιμηθείς ούτε και να ξαγρυπνήσεις. Ηχορύπανση δωματίου: αποφάσισε, θέλεις να σταματήσει; εκτός και αν δεν την ακούς και είσαι από αυτούς που προτιμάνε να φαντάζονται πως κάθονται αναπαυτικά σε μια σεζ λονγκ με τα πόδια αραχτά το ένα πάνω στο άλλο και την μακαριότητα που περιστοιχίζει τους αδαείς και τους μοιρολάτρες. Ίσως και να σκέφτεσαι (μάλλον φαντάζεσαι είναι η πιο κατάλληλη λέξη) πως θα ανταμειφθούν οι κόποι σου και η καρτερικότητά σου με ένα χαμένο λαχείο που θα βρεθεί στην πόρτα σου ή με μια αναπάντεχη κληρονομιά ή ακόμα και με μια καλή δουλειά ή ακόμα καλύτερα με ένα ταίρι-πιστό αντίγραφο των όσων σε διδάξανε: για να προοδεύσεις στη ζωή, να μάθεις να μένεις πίσω από τα γεγονότα, να μην ασχολείσαι με τους άλλους (μπορείς απλώς να τους σχολιάζεις κοινωνικά) Τι κακό και αυτό, να περιμένουν από εσένα όσα δεν κατάφεραν [Συνθλίβεις τη ματαιότητα με τα βραβεία της σιωπής] Σύμμαχός σου το ξυπνητήρι του βιολογικού σου / τους ρολογιού: ήρθε η ώρα να δημιουργήσεις οικογένεια, ήρθε η ώρα να αλλάξεις αυτοκίνητο, ήρθε η ώρα να ψάξεις για μια καλύτερη δουλειά, ήρθε η ώρα να κλέψεις (και άλλα), , ήρθε η ώρα να μου ξεπληρώσεις όσα έκανα για σένα, ήρθε η ώρα σου (γενικά και αόριστα). Ακόμα να τρέξεις προς την απόγνωση;…

Κομμένα νύχια, το ραδιόφωνο παίζει στη διαπασών Μετά τα μεσάνυχτα κάποιοι βαριούνται τη σιωπή των πραγμάτων και καταστρώνουν σχέδια εξόντωσής της Χαμένες ευκαιρίες, άσπρος τοίχος με  επένδυση ξύλου, εθισμένοι αποχυμωτές Καθισμένοι στην ίδια θέση μέχρι το πρώτο φως να ταράξει τη λίμνη της λύπης Μεθυσμένοι έρωτες, ακριβοπληρωμένες αγάπες, φορτικοί άνθρωποι, φορητοί…

Σαν σαρκοβόρα φυτά ξεγελάμε τα θύματά μας Ζωή: σα να παίρνουμε μέρος σε ιπποδρομίες με ντοπαρισμένα άλογα Άμμος. Τρόφιμα. Ηλεκτρολόγος. Να δοκιμάσω το καινούριο άρωμα Η ζώνη ασφαλείας σε προφυλάσσει από μελλοντικές συγκρούσεις με το χθες Αλληλοεπιδρούμε με το χάσμα Τραβά από τα μαλλιά τη μέρα κι αυτή σου φτάνει…

Σιωπηλοί κώδικες Κλινικά νεκροί πλανήτες Επαναφορτιζόμενα σώματα Στις αλυκές του τρόμου μοιράζουν συσσίτια Αφωνία, ακινησία, τύφλωση, μυϊκοί σπασμοί, προκαταβολικές υποσχέσεις Μεταλλικό νερό, ξηρός πάγος Καταδίωξη με το πρώτο φως της μέρας Δραπέτες με σκασμένα λάστιχα Κανείς δεν καταδέχτηκε να ρωτήσει Είναι κι αυτό το βλέμμα που σαν βελόνα τρυπά το…

Τόση ζέστη, ζέστη πολλή, ζέστη μετρίου αναστήματος πελώριου εκτοπίσματος Λιώνουν οι τοίχοι, κι ακόμα να γίνουμε ένα, ακόμα να μοιραστούμε τον πηλό της ελευθερίας, ακόμα να γευτούμε τη λάσπη των άγρυπνων τοίχων και τη σιωπηλή (γεμάτη μυστικά) ματιά τους Έχεις δει τοίχο να σε κοιτά, ή μήπως σε αφουγκράζεται;… Ας…

Θυμάσαι;… Θυμάσαι, αλλά δεν έκανες κάτι για να αλλάξεις τη ροή όσων θυμάσαι. Να βλέπω το μπλε (της θάλασσας) Να ταξιδεύουν τα μάτια μου εκεί που δεν πήγε κανείς (όχι –τόσο και μόνο– από φοβία, όσο από αδιαφορία για όσα κρύβονται από τα ανθρώπινα μάτια μας. Λένε, πως αν κάποιος…

Κουβαλητές της μνήμης Μιμητές της τέχνης Γονδολιέρηδες της ερήμου Μισθοφόροι της νύχτας Στέκουμε στη μέση μιας καταναλωτικής μανίας Αιμοδοσία με κριτήρια Μεθοκοπούν οι μύθοι Ανανεώνονται οι όροι γραφής Ασθενοφόρα μεταφέρουν τραυματίες προς άγνωστη κατεύθυνση Έσβησες το φως; (ποιο από όλα;) Υπογάστριο Συναγερμοί (πάλι δε θα κοιμηθούμε) Μια μέλισσα αναζητά λουλούδια…

Κοκόρια από ελεφαντοστό τσιμπολογούν σπόρια μουσκεμένα σε μια λίμνη ανοχής Βαλσαμωμένοι πίθηκοι στήνουν χορό γύρω από τη φωτιά Αστραπές διασχίζουν τους ουράνιους λόφους σαν κλωστές από μετάξι (τρέχουν –οι αστραπές– πανικόβλητες να ντύσουν τα απομεινάρια του μεσημεριού) Κούκλες από πέτρα και σίδερο κοσμούν τα αυτιά τους με κομήτες (που φυλάκισαν…

Αποσυντονισμός Η μορφή της εκτόνωσης ταιριάζει με την κατάφωρη πολιορκία Βρέχαμε τα πόδια μας στην άκρη της θάλασσας κι όλα περνούσαν (βαφτίζαμε την ορμή μας στην αιωνιότητα της αποδοχής) Κανένα φάρμακο δεν σου δίνει όσα σου υπόσχεται Τι να πρωτοκλειδώσεις σ’ ένα κουτί αναμνήσεων; (οι αναμνήσεις σε πιάνουν εξαπίνης. Έρχονται…

Ενέσεις-ανέσεις-παραινέσεις-επαινέσεις Οι τρεις τελείες σε κοιτούν κοροϊδευτικά. Παρακολουθούν τους μορφασμούς των αμφιβολιών που προκαλούν (οι) ρυτίδες στο μέτωπό σου και περιμένουν (με την ησυχία τους) να συμπληρώσεις τη σκέψη σου πάνω στο χαρτί ή έξω από αυτό. Έλα, άρχισε να χαράζεις σ’ ένα κομμάτι από χαρτί όσα δε μπορείς να…

Καυτηριάζεις με μια βελόνα ολκής έγχρωμες πόζες Ηχολήπτες προκαλούν οδυνηρές κατολισθήσεις Μετάγγιση σε στενό περιβάλλον. Οι παρεμβάσεις διώκονται Μαζική υστερία Ανασφάλειες (φοριούνται πολύ) Δικάζουν οι ανασφαλείς Καταδικάζουν οι επιστήμονες Φοβερίζουν οι πιστοί Καταδιώκουν οι οικογένειες Ενοχοποιούν οι φίλοι Πειράματα με βαφές  Σκηνές ακατάλληλες για ανηλίκους Καθυστέρησε (πάλι) το λεωφορείο Αύριο…

Ματαιοδοξία: η μόδα της προσαρμογής στην απροσάρμοστη ταυτότητα του υλικού κόσμου Φήμες λένε πως, όπου σταθείς θα μάθεις να ζεις μέσα στη χρονοκάψουλα του παρόντος τόπου Σαν να σου χτυπάνε το μυαλό με ένα βαρύ αντικείμενο (γυρνά το μυαλό σαν κάδος πλυντηρίου. Ξεπλένεται καλά το μυαλό, καθώς γυρνά μόνο του,…

Υπήκοοι της διαφήμισης Υπάκουοι της καθοδήγησης Υποστηρικτές του ίδιου (κι απαράλλαχτου) Υποζύγια της επίδειξης Υποενότητες – υποομάδες της εξελεγκτικής διαδικασίας προσαρμοσμένες στα πρέπει της κυρίας ενότητας – υποομάδας Υπολανθάνουσα τιμητική της αχρησίας Υποβόσκουσα οργή Υποτελείς συμπεριφορές στην κομητεία των εκτελεστικών οργάνων Υποκινούμενοι στόχοι Υποδεέστεροι των προσδοκιών Υπό μάλης (εξ)αγορές Υποκατάστατα…