Σκάλα, διάδρομοι Σκοτάδι, φως Δύναμη, αδυναμία Επίπεδα ολκής Γραμμάρια ψυχής Παραμορφωμένη η άνοιξη και φέτος Σκελίδες σκόρδου Σκοινιά Σκοινιά για δέσιμο Άνθρωποι για δέσιμο Τι σου είπαν να λες όταν σου προσφέρουν κάτι; Κι όταν κάνεις ζαβολιά; Μπράβο, αύριο θα προαχθείς σε αχθοφόρο Γιατί δεν ακούτε; Γιατί δεν ακούτε; Για-τί δεν α-κού-τε; Θα σας εκμυστηρευτώ κάτι: δεν είχα ποτέ μου φανταστικούς φίλους Ίδια λόγια Ίδιο σκεπτικό Ίδια πρωινά Ανήσυχες νύχτες Αιμοβόρες συνήθειες Το βράδυ φοράτε πιτζάμες ή κοιμάστε γυμνοί; Σε θυμάμαι να μετράς (μια τις δραχμές, μια τα ευρώ, μια τα έξοδα, μια τα χρόνια, μια τα μνημόσυνα, μια τις αόρατες σκόνες, μια τα παραμύθια που σε ανάγκασαν να μάθεις, μια τα κλειδιά – λες και θα έβρισκες τις απαντήσεις που ζητούσες ανάμεσα σε έναν σωρό από κλειδιά) Μη μασουλάς συνεχώς: θα σου μείνει η συνήθεια και θα μασουλάς ό,τι σου προσφέρουν χωρίς αντίρρηση Ακόμα σε ονειρεύομαι (κι ας κοιμάμαι πλάι σου). Πόσο καταστροφικό μπορεί να γίνει –και για τους δυο…

Σήμερα κληρώνουν τη σίτιση, αύριο το θάνατο (μεθαύριο θα δείξει) Στοχευμένες κινήσεις (και μη προβλέψιμες) Θα το ξαναπώ: στοχευμένες κινήσεις (και μη προβλέψιμες) Απομείναμε να κοιτάμε τον ορίζοντα (σαν να μίκρυνε κι αυτός με τα χρόνια, δε νομίζεις;) Φαντάσματα κατοικούν στις σκιές των ανθρώπων Κομψές παρεμβάσεις Προτάσεις για ξενύχτηδες Μυρμήγκια…

Τα σημάδια είτε σωματικά είτε ψυχικά διεγείρουν τις αναμνήσεις και μας προστατεύουν από την επανάληψη των αιτιών εκείνων που μας οδήγησαν εκούσια ή ακούσια στο βωμό της λογικής και της εξάρτησής μας από άτομα και προκαταλήψεις που δεν ευσταθούν σε συναισθηματικό επίπεδο παρά μόνο στη σφαίρα του παραλογισμού υπέρ της…

Ζωή σε φέτες: ‘’Πού πήγαν τα χρόνια μου; μήπως κρύφτηκαν κάτω από το τραπέζι της κουζίνας σαν μικρά φοβισμένα παιδιά που τρέμουν στην ιδέα πως κάποιος θα αγγίξει τα αμόλυντα όνειρά τους;’’ αναρωτιούνται οι στοχαστές της ύλης Εικόνες από το παρελθόν βαμμένες στα χρώματα του παρόντος Μεγαλώνοντας προσθέτουμε ή αφαιρούμε…

Άλλη μία φαρσοκωμωδία ανέβηκε εχθές στη θεατρική κρατική σκηνή με κομπάρσο το λαό και πρωταγωνιστή τον θεσμικό κλοιό. «Νίκησε η δημοκρατία» φωνάζει ο όχλος. Ο όχλος εκείνος που ακόμα τρέφει αυταπάτες πως εκτελώντας το εκλογικό του δικαίωμα θα βελτιώσει έστω και μία από τις χιλιάδες αδικίες με τις οποίες έρχεται…

Ανακατωσούρες / σημειώσεις / πλαφόν / όψεις ωχρές / εξαφανίσεις / πορείες / αναμορφωτήρια / διαστημικοί σταθμοί / συνελεύσεις / ορθοστασία / καθιστική ζωή / μοχλοί πίεσης / συνεργεία καθαρισμού / ρακοσυλλέκτες / φτυσιές / φεγγάρι / ξερατά / δίχρωμα γεράνια / φτυάρια / διορίες / καταγεγραμμένα περιστατικά / απινιδωτές…

Περπατάμε σε παγωμένη λίμνη: τα κόκκαλα σπάνε Η ψύχρα της ψυχής δεν συγκρίνεται με τίποτα Αιώνια μυστικά εν συντομία Διάρκεια ζωής: άγνωστη Συντομογραφία με κωδικούς αυστηρά προστατευμένους Κατάρτια από φούμαρα Ιλιγγιώδεις ταχύτητες Μαστροποί ονειρικών ξέφωτων (και μια σταγόνα ουρανός ελαφρά αλατισμένος) Καυχιέται ο άνθρωπος για την απατηλή μορφή της υστεροβουλίας…

Η μελαγχολία της μουσικής Το συναίσθημα της αυτόφωτης πλημμύρας Η προστασία του χαμόγελου μέσα από το πρίσμα της καθημερινότητας Αλκοολούχα ποτά και συζητήσεις με αγνώστους μέχρι πρωίας Ασφυκτικά γεμάτοι οι δρόμοι της αλληλουχίας Κουρευτική μηχανή για γκαζόν – και τι έγινε εάν δεν έχεις κήπο με γκαζόν; Πάλι θα στοιβαχτούν…

Ανθρωπιστές αρθρογραφούν το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας συνιστώντας στο κοινό να φανεί αντάξιο των προσδοκιών του και να παραμείνει ψύχραιμο μετά την αποκάλυψη αποκόλλησης τμήματος στην επιφάνεια της γης Ραγίζουν οι άνθρωποι απέναντι στο θάνατο, ραγίζουν απέναντι στη ζωή. Γέμισε η ζωή σκόρπια γυαλιά και ακόμη να αποδεχτούμε την ανωνυμία του…

 Τη νύχτα ο ήχος του γέλιου σωπαίνει Τυφλές οι μέρες από έρωτα ταξιδεύουν στα υπόγεια ζητιανεύοντας τη συμπόνια του αγχωτικού ρυμουλκού Δεν έχει σημασία πόσο περίμενες: σημασία έχει πως περίμενες κάτι που δε θα ερχόταν Μέρες ευκίνητες περπατούν όλο χάρη κοιτάζοντας μια μπροστά στο άπειρο και μια κάτω στη γη…

Κηδεμόνες με δελτία στα χέρια επιδίδονται στην ξιφομαχία στείρων λογικών αποφεύγοντας ο ένας τα χτυπήματα του άλλου. Με ένα χτύπημα στο μάτι αφαιρούνται δικαιώματα χρόνων, ενώ με ένα χτύπημα στο στομάχι μορφοποιούνται οι κάλυκες των όπλων  Τα δοκάρια του σύμπαντος τρίζουν προκαλώντας ανατριχίλα στο σώμα των ανθρώπων Με ένα χρυσό…

Στη ζωή φέρεσαι όπως όταν στέκεσαι μπροστά σε ένα έργο τέχνης: ή θα ενθουσιαστείς μαζί της ή θα αδιαφορήσεις Άμπωτη, πλημμυρίδα, δεκανίκια, δανεικά λεπτά της ώρας Θυμάμαι με τρυφερότητα και ιδιαίτερη συγκίνηση όσα δεν ζήσαμε (βλέπεις, ο χρόνος ήταν περιορισμένος και η ελευθερία μου ασυμβίβαστη) Το σιωπηλό βλέμμα της γάτας…

Κουβαλάς τη μαύρη σημασία: χάθηκες και ξαναβρέθηκες (ασάδο) Παραδομένοι στην εξαντλητική μανία εύρεσης ενός σωρού από προχειρότητες και κοφτά λόγια Ανακούφιζες τον πυρετό με δροσερές κομπρέσες πάνω στο ζεστό μέτωπο βουτηγμένες στο νερό της νοσταλγικής αμυχής (τώρα τα μέτωπα είναι πολλά και ανοικτά) Δεν αρκεί να επιθυμείς κάτι εάν δεν…

Μέρα άηχη σε τόνο λα ματζόρε Ψίχουλα οργής Με πολλά ερωτηματικά κι με ένα θαυμαστικό στα μάτια φεύγουμε από τη ζωή Ήχος κύματος στη σιωπή του κόσμου Δαμάζεις φωνές Στερητικό σύνδρομο επ’ αόριστον Τεχνητές αναπνοές Κομμένα γέλια Πλανόδιοι κομήτες κρεμάστρες πουλούν Κλειστοφοβικός ο αέρας τρέχει πιο γρήγορα από τα νέα…

Ραμμένα στόματα Πορσελάνινες αντοχές Αδιευκρίνιστες συνθήκες θανάτου Εύθραυστα αντισώματα Ισόβια δεσμά με την αλήθεια Καταγγελίες για μικροκλοπές Ένα πιάτο φαγητό περιμένει τον παραλήπτη του Ένα σπίτι δίχως θεμέλια στέκει ακόμη (προς έκπληξη πολλών) Βράδυα αντικρίζουν χειμώνες δίχως υπόστεγα Μια άδεια τσάντα γεμάτη πειρασμούς Αγκομαχούν οι τροχοί της ζωής Σπίθες βγαίνουν…

Δοκιμασία αν(τ)οχών Η αποσιώπηση της δυναμικής Συνοδοιπόροι άμισθων καταναλωτών (Κοιμάσαι ακόμα σε στάση εμβρυική;) Μύγες: πολλές μύγες Ασουλούπωτες κορμοστασιές ευφάνταστων ηρώων Θεϊκή (;) παρέμβαση Παρηγορητές της ομήγυρης Στάσου να σου βγάλω μια αναμνηστική φωτογραφία: φόρεσε ένα ζευγάρι γυαλιά ή ένα καπέλο για να δείχνεις πιο σοβαρός Η σοβαροφάνεια είναι η…

Ξεκούμπωτα βλέμματα παρασυρμένα στο χάδι του κλοιού Μια ξεχασμένη ανάμνηση έρχεται να προβληθεί στο ακατέργαστο του πόνου Κάπου εκεί έξω βρίσκεται η πρόσκληση της ζωής: ακούς το άλμα της μέρας στην αγκαλιά της νύχτας Στις κοίτες του μυαλού ξεκουράζουν τα πόδια τους συνοδοιπόροι της κρεμαστής καρέκλας Η δύναμη της ζωής…

Με τα ραντάρ στραμμένα στο σημείο μηδέν αποκαλύπτουν στους μυστικούς δείπνους το απροσδιόριστο ατάραχο πρόσωπο του διπρόσωπου αναλυτή Κανείς δεν διαισθάνεται το παιχνίδι που θα στηθεί στις πλάτες των ξελιγωμένων νώτων με τις βαριές πανοπλίες και τα μυστικά αποτυπώματα πάνω στα χνάρια της ζωής Στα ζάρια παίζεται η τύχη των…

Ο ιός της παραοικονομίας Ο τρόμος του κράτους Ο φόβος του θανάτου Η απομόνωση της ζωής Η παρουσία της συνήθειας Ο κύκλος της ζωής Η αφύπνιση του «είμαι» Η αγωνία της επιβίωσης Το αλάνθαστο του ενστίκτου Η προβολή τού τίποτα Η επιβολή του θεού Τικ, τακ, τικ, τακ, τικ, τακ…

Τα μάτια ροκανίζουν την παραίσθηση του χρόνου Βγείτε από τη ντουλάπα, μην ντρέπεστε: έχουν φύγει όλοι Ραδιενεργές παρενέργειες Η παρενέργεια της ραδιενεργής ατομικότητας βλάπτει τη συμβατότητα με το μέλλον Κοιτούσε μια τον καθρέφτη και μια αυτό – που θύμιζε άνθρωπο – μέσα στον καθρέφτη (κοίτα, κάποιος σε χαιρετάει: το είδωλό…

Ενότητα: πορτοκάλι Περίβλημα στον απόηχο της φωτιάς (μίξη κόκκινου και κίτρινου). Κάτω από το λευκό λεπτοϋφασμένο σεντόνι συγκεντρωμένοι οι μικροί εγκέφαλοι έτοιμοι να αναλάβουν δράση. Η φλούδα, σαν κράνος σμιλεμένο από ήλιο προστατεύει τη γνώση του σώματος. Από τους μικρούς πόρους αναδύεται η γνώριμη μυρωδιά της γης: γλυκιά και όξινη.…

Σκοροφαγωμένα ιδεατά δοκάρια Ζάρωσε ο σκύλος: δεν ανταποκρίνεται στο κάλεσμα Ασύντακτη βροχή φέρνει πρόσωπα από το μέλλον Το καταφύγιο της μαεστρίας Σκόρπια μυαλά δυναμιτίζουν το πεπρωμένο Οι νότες κρυφάκουγαν τα βήματα των κερμάτων καθώς αυτά έτρεχαν να προλάβουν τις τρύπιες τσέπες Η διάρκεια της κλωστής εξαρτάται απ΄ τη βελόνα Περιμετρική…

Δειλά ξυράφια φρεσκάρουν στους νέους κλεμμένους στίχους Κωμικοί με ρόδα στα χέρια προβάρουν ομοβροντίες λυγμών Νέοι καμώνονται πως γνωρίζουν το μυστικό της αθανασίας Γέροι έχουν βγάλει αποβραδίς το βούρδουλα χλευάζοντας τον ήπιο τόνο του άγνωστου κειμένου Σε μια καρότσα μεταφέρεις τους κό(μ)πους Καθυστέρησες Δεν θα σε αφήσουν ποτέ σε ησυχία:…

Η τζαζ μουσική του φεγγαριού Δυο κάδοι σκουπιδιών ακουμπάνε ο ένας πλάι στον άλλο. Φαντάζουν μες στην καταχνιά της νύχτας σα φτερούγες ξεχασμένου –αποκομμένου- τμήματος μιας απειλητικής αλήθειας Η σιωπή σουφρώνει τα χείλη της, σφίγγει τα φρύδια της κι ομολογεί την ασθενική της συμπάθεια στη σκιά του απείρου Με μια…

Η αδιαφορία: αυτή η μάστιγα των απανταχού θρασύδειλων που λαμβάνει διαστάσεις τραγικής συνενοχής Χρόνια τώρα είμαστε υποχρεωμένοι να ακούμε το ίδιο τροπάριο, να αποδεχόμαστε την κατήχηση ως τρόπο διδασκαλίας και να αποδεσμευόμαστε από την εσωτερική γνώση. Στην ουσία, εκβιαζόμαστε να αποκοπούμε από τη συμπαντική λογική και να εμβολιαστούμε με το…