Ophelia's blog

Ένα ζευγάρι χέρια ψαχουλεύει κάτω από το μαξιλάρι ψάχνοντας τρόπους να ξεφύγει από τον εφιάλτη της ρουτίνας

Σα μια μορφή ιεροτελεστίας τεμαχίζεις τη ρουτίνα προσπαθώντας να συναρμολογήσεις ξανά τα μικροσκοπικά κομμάτια της

Εκτιμάς πως απόψε θα κοιμηθείς

(ή μήπως σκέφτεσαι να δραπετεύσεις προφασιζόμενος τον ανήξερο αναγνώστη;

Αναπληρωματικές ιστορίες για ξενυχτισμένους και για όσους υποφέρουν από αϋπνίες Η αϋπνία συνθέτει το μελόδραμα του καταπιεσμένου μας εαυτού έως ότου συναντηθεί με τον (εξ)αφανισμένο (εαυτό), μόλις πριν λίγα λεπτά συναντήθηκαν οι δύο εαυτοί και κατηγόρησε ο ένας τον άλλο ως λιποτάκτη (ο καταπιεσμένος παρουσίασε δείγματα καταχραστή ο δε (εξ)αφανισμένος δικαιολόγησε την ανάρμοστη συμπεριφορά του ως αποτέλεσμα επανειλημμένων αποτυχημένων αποδράσεων σε μη συμβατό έδαφος, είμαστε ένα είδος ασύμβατο με τα υπόλοιπα συμβιβαστικά όντα

Ποιος θα χαρακτηρίσει ανήθικους όσους τολμούν ν΄ αψηφήσουν το πρέπον και να αμφισβητήσουν τη μανιέρα των καιρών;

Στο διάτρητο το ντουλάπι της ζωής κρεμάμε κι από μια ανάμνηση

Άγνωστοι μετρούσαν τους σπασμούς του αλλοιωμένου προσώπου

Η νύχτα εξολοθρεύει εκείνους που ονειρεύονται (σα μέγγενη ακινητοποιεί σώμα και ψυχή σα σφαίρα τρυπά το ρούχο κρατώντας το κορμί ζεστό)

Ψυχές ελεύθερες σε παγιδευμένο χρονογράφημα ήθους

Λέξεις σε καθεστώς ανυπαρξίας

Ιστορίες αναγνωσμένης στροφής προς το άδυτο

Μπαλώματα νυχτερινής βάρδιας

10/11/2024