Ψάρια από πλαστικό
επιπλέουν στην επιφάνεια
της ρήξης με την υπομονή
Στη δεξαμενή της θολής συνείδησης
το σθένος αμύνεται
απέναντι στο τείχος
των χειραφετημένων αηδονιών
Η μυρωδιά της σήψης
καθηλώνει την ορμή της σκέψης
παίζοντας το παιχνίδι
της τυφλόμυγας
Η σήψη
σού φορά
ένα μαντήλι στο στόμα
και μια σακούλα στο κεφάλι
Ανταποκριτές
της κανονικότητας
εισβάλλουν
στα οικογενειακά τραπέζια
και μοιράζονται
την προβολή της μούφας
Στον εξώστη
της συμφοράς
οι θαμώνες
παίζουν σκράμπλ
με λέξεις άγνωστες
στο ευρύτερο κοινό
«Είναι»: η πιο καλά οχυρωμένη με υποκρισία / θλίψη / και φαγωμάρα φυλακή
Έσπασε το φερμουάρ της σπονδυλικής στήλης και εμφανίστηκαν τα απροκάλυπτα οστά (σχεδιασμένα από τον κονδυλοφόρο της αυτόματης μηχανής του νοερού πεπρωμένου)
Πιο πολύ και από τους ίδιους τους ανθρώπους μάς φοβίζουν τα αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν εν ζωή (στέκουν αμίλητα προσηλωμένα στο στόχο τους: σαν ένα είδος τιμωρίας να μας βασανίζουν με τα αναπάντητα ερωτήματά τους)
Η σκέψη δραπετεύει στο «είναι» της διωκόμενης οικειότητας (μια σκέψη και μόνο αρκεί να σε συντρίψει και να σε ξεράσει στην πλησιέστερη ακτή του φωταγωγημένου ημιυπαίθριου χώρου)
Σε κανάλια από μπετόν και ασήμι κολυμπούν αδέξια τα σπερματοζωάρια τού αύριο (όσα από αυτά δε δουν το φως, θα περιφέρονται στο απόκοσμο κτήριο με τα σπασμένα τζάμια, και τα ζοφερά κάδρα με τα πορτρέτα των δαντελοφορεμένων εραστών)
Πετάξτε τα ράσα της συμφοράς, κάψτε τα κεφάλια των μυθικών τεράτων που σας ρουφάνε τη νηφαλιότητα, τη γαλήνη και την ικανοποίηση της ελεύθερης δημιουργίας
Μέσα σε ερείπια, λάσπες, στάχτες και κόπρανα γεννιέται (η) ζωή
Το γλοιώδες κάλυμμα
της προσαρμογής
αυτοπροσδιορίζεται
ως ναυαγός της επικαρπίας
Δίπλα στη φωτιά ξεδιψούν οι νομάδες του ξέχωρου νου
Ο άνθρωπος μισεί οτιδήποτε του αντιστέκεται για αυτό και φροντίζει επιμελώς να γίνει υπηρέτης του
Μέσα στα γεμάτα θλίψη μάτια των αλυσοδεμένων σκυλιών χορεύουν φαντάσματα
Τα σκυλιά δε γαβγίζουν τους κλέφτες για να φοβηθούν: γαβγίζουν για να ακουστεί η απελπισία τους
Λήψη εικόνας σε ζωντανή σύνδεση (μύδροι, τρόπαια κεφαλών)
Εν εξελίξει απροκάλυπτες ρίμες (βαλίτσες τρόμου)
Ο υπό κατασκευή πύργος θυμίζει σκελετωμένο αμνό
Στην αορτή του χρόνου
Στη φλέβα του νου
Απειλούμενο είδος (;)
Κάρβουνο στο ουράνιο στόμα (ο ήλιος της τέχνης)
Το υπό και το υπέρ ευθύνονται για τη συγκάλυψη του ωχρού απογεύματος με τη φουσκωμένη κοιλιά (κάποιος να μιλήσει για την υπογεννητικότητα των ιδεών)
Απομιμήσεις
Κουτιά εναλλακτικά
Αδιέξοδα
Η αφετηρία του σκοταδισμού εξαρτάται από το τέρμα του μυαλού
Χρεωκοπημένος ιδρώτας
Ζωή μετ΄ εμποδίων
Ξαναμμένη
η φυσιογνωμία
του απόρρητου
ερωτοτροπεί
με το παράλληλο σύμπαν
Συνεσταλμένοι οι πρόσφυγες του ελέους καταφεύγουν προς το απροσδόκητο της λεηλατημένης μοιρασιάς
Η πλήξη σπάει το μεδούλι
Πολτοποιημένη κριτική (κατά προτίμηση τις απογευματινές ώρες)
Ψεύτικες βλεφαρίδες, ιστοί αράχνης, οσμή μούχλας
Αντίδοτο στη σήψη: η προσωρινή συγκατοίκηση με το ασυμβίβαστο
Για μια εικόνα γίνονται εκτελέσεις
Ταχύτητα: εφεύρεση για να σπαταλούν οι άνθρωποι τη ζωή τους σε άχρηστες τεχνικές επιβίωσης
Η ζωή διαφημίζεται / επιβραβεύεται / κακοποιείται / αποδέχεται / αλληλεπιδρά σε τόνους υψηλούς, η ζωή ποζάρει σαν ώριμο φρούτο που περιμένει τον πελάτη της: καλοφάγωτο το φρούτο / καλοφάγωτη η σύνταξη / καλοφάγατη η απολεπισμένη ακτίδα με το στραβά φορεμένο καπελάκι της
Με τα χρόνια οι άνθρωποι μεταλλάχθηκαν σε ρόδες
Σ’ ένα κουτί καταλήγουμε [κυτίο ει και εις κυτίον απελεύσει]
Οι εποχές κυκλοφορούν με δεμένα μάτια και γυρισμένα ρεβέρ
Συμπεράσματα με ολίγη από ταξική συνείδηση και ολίγη από ποσοστά συνιδιοκτησίας
[Όταν η ύλη του αναρχικού σοσιαλιστικού καπιταλισμού συναντά την ψυχολογία του μεσαιωνικού πορτρέτου το προϊόν της διασταύρωσης θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία βλαβερών συστατικών για την υγεία της ψυχικής μας πορείας και την αδιαμαρτύρητη καταστολή των υλικών στόχων]
Σε ελεύθερη απόδοση: η καινούρια μέρα σέρνει τα πόδια της στον παλιό διάδρομο
12 Ιουνίου 2021

Leave a comment