Ophelia's blog

Κάθε τόπος στη γη είναι όμορφος κι αποκαλυπτικό: είτε άνυδρος είτε ένυδρος

Η γη δεν έχει παρελθόν: έχει παρόν

Το μέλλον της γης το φτιάχνουμε οι άνθρωποι με το μικρό πέρασμά μας πάνω της

Ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα συνεχίζει να είναι όμορφο και μετά την αποχώρησή του. Η παρουσία του μένει ανεξίτηλη ακόμα και μετά από χρόνια αναδύοντας τα χρώματά του στους τόπους ανυπεράσπιστων ιδεολογιών.

Καράβια εκτελούν δρομολόγια σε νέους κόσμους και σε παλιές γειτονιές που προσδοκούν επισκέπτες (όπως το μωρό την τροφή του)

Λένε πως κάποτε τα καράβια ζούσαν στη στεριά σα δέντρα αιωνόβια. Όλη μέρα  προσμέναν κάτι ή κάποιον που θα ταξίδευε μαζί τους ως την άλλη άκρη του κόσμου (με σκοπό την αναζήτηση της ομορφιάς ενός ταξιδιού και την εκπλήρωση της πρωτόγονης ανάγκης για το ασυμβίβαστο του χρόνου). Περίμεναν μέχρι που βαρέθηκαν. Αποφάσισαν λοιπόν να ξεκινήσουν το ταξίδι μόνα τους αναχωρώντας την ώρα που οι τόποι δεν μπορούσαν να ξεδιψάσουν με το νερό της στεριάς: αναζητούσαν τη φλόγα του άγνωστου προορισμού (αφοσιωμένου στην ανατρεπτική πορεία του ταξιδιού). Τα ταξίδια ψάχνουν ακόμη ταξιδευτές (και τα καράβια μάτια που μέσα τους θα καθρεφτίζονται ηλιοβασιλέματα)

Ανάμεσα σε τόνους σκουπιδιών (και αδιαφορίας) ζούνε πλάσματα που χωρίς τη φυσική τους παρουσία δεν μπορεί να υπάρξει αρμονία στον πλανήτη μας. Το μέλλον δεν ανήκει σε αυτούς που διεκδικούν έναν τίτλο στη ζωή αλλά σε εκείνους που αποτρέπουν την αδικία με κάθε ευκαιρία.

Οι άνθρωποι προπονούνται στην αφαίρεση οξυγόνου από οτιδήποτε και οποιονδήποτε περιστρέφεται γύρω τους

Κάποια στιγμή θα σου μιλήσω για τη μυρωδιά του φασκόμηλου και των ξεραμένων φύλλων, τη μυρωδιά της γης μετά τη βροχή, τη μυρωδιά της θάλασσας και του αέρα, τη μυρωδιά της απογοήτευσης / της ελπίδας / του φόβου, τη μυρωδιά του ονείρου λίγο πριν πάρει τη μορφή που του δώσεις

 Τόπος καταγωγής είναι ο τόπος που νιώθουμε επιθυμητοί και διαμορφώνουμε το χαρακτήρα μας μέσα από αναμνήσεις (όμορφες και δύσκολες)

12 Αυγούστου 2018