Όλος ο κόσμος τσουβαλιασμένος σε έναν υπνόσακο

Πάλι μπήκαν σκουπίδια στα μάτια σου;

Σου κάθισε στο λαιμό μα φλεγόμενη μπάλα και πετούν σπίθες τα χέρια σου

Εκεί που πηγαίνεις δε θα συναντήσεις κανέναν: μα θα έχεις κάνει τη διαδρομή

Έπεσε (ανα)δουλειά

Πού τρέχετε όλοι μαζί;

Τροχήλατη πρόοδος

Αχρωματοψία

(Αν)επαρκώς αφοσιωμένοι στο χορό της φωτιάς

Φορείς αναποτελεσματικών αναθέσεων με ανύπαρκτα υλικά

Τάσεις (δια)φυγής

Αιματηρά επεισόδια. Αναίμακτοι θεσμοί

[Υπάρχουν ξωτικά:

Τα βλέπεις το βράδυ καθισμένα στο παγωμένο τσιμέντο με μια τεράστια αγκαλιά για κείνα που δε βλέπουν οι άλλοι. Ξεχάσανε να μιλάνε με τους ανθρώπους γιατί απλά κανείς δεν τους έδωσε την απαιτούμενη προσοχή.

(Απέμειναν με μόνη συντροφιά τη θλίψη για αυτόν τον κόσμο)

Το κατηγορητήριο απεφάνθη πως δεν ανήκουν πουθενά και πως η μόνη στάση που αρμόζει απέναντι σε μια τόσο ξεδιάντροπη συμπεριφορά είναι η εξορία μέσα στο ίδιο τους μυαλό.

Να βλέπουν αλλά να μη συμμετέχουν.

Να ακούνε αλλά να μη μιλάνε.

Αντί για ήχους βγάζουν κραυγές μέσα από τη ματιά τους, μέσα από τα χέρια τους, μέσα από το άθικτο μυαλό τους που επιμένει να βλέπει και να δίνει προσοχή στην παρόρμηση της ζωής για το τίποτα και το ολοκληρωμένο χάος.

(Σαν ιχνηλάτες διαβάζουν τα σημάδια και περιμένουν)]

Προσοχή: οι διαφημίσεις –και οι συμμετέχοντες σε αυτές- δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα

Οι σαπουνόφουσκες διαρκούν ελάχιστα

Μην ακολουθείτε τα βήματα του μικροκαμωμένου μαμούθ

Έπαθλα αιμορραγούντων θρήνων

Ο φανοστάτης διεκδικεί τα δικαιώματά του. Άδικα ξεροστάλιαζε κάτω από τον καυτό ήλιο, τις βροχές και το χαλάζι; Αποφάσισε να κατέβει σε απεργία φωτός

Το ακουμπισμένο μάγουλο στο χέρι συγκρατεί –σα δοκάρι- το ημισφαίριο της συμφραζόμενης σκέψης

Παρακαλούνται οι εκκρεμότητες να περάσουν στο άλλο δωμάτιο μέχρι νεοτέρας διαταγής

14 Δεκεμβρίου 2019

Leave a comment

είμαι η Οφηλία

Με μια πυξίδα πέτρινη βαδίζεις δρόμους γυάλινους

Let’s connect