Ophelia's blog

Η προσωπολατρεία κοστίζει

Η απροσωπία κοστίζει

Η υγεία κοστίζει

Η παιδεία κοστίζει

Ο φόβος για την ελευθερία εξαγοράζεται

Μην αποξενώνεσαι από τα όνειρα και τις επιθυμίες σου

Τι φοβάσαι περισσότερο; τη μοναξιά ή τη δυστυχία

Πάσχουμε από τη δυναμική της απόφασης

Συντηρούμε τη δύναμη της συνήθειας

Ο φόβος των γηρατειών κάνει τους νέους αδιάφορους, και τους λιγότερο νέους εκβιαστές

Η επόμενη μέρα δε θα βρει ανοιχτό δρόμο. Τα εμπόδια της μαλθακότητας θα φροντίσουν να στρέψουν την ενεργητικότητα σε πλανόδιο πωλητή, προκαλώντας σύγχυση στο τελωνείο των αδασμολόγητων αγαθών και των αποποιημένων ακροάσεων.

Δε με χωράει ο τόπος / δε με χωράει η μνήμη / δε με χωράει η ώρα / δε με χωράν τα λόγια / δε χωράω στις λέξεις

Σε ένα άδειο δωμάτιο ένα πορτοκαλί σκαμνί συμπαραστέκεται στο χρόνο. Για να ξεγελάσει τη μοναξιά του κάθε τόσο αλλάζει θέση: μία στο κέντρο του (άδειου) δωματίου, μία κοντά στην είσοδο, μία μακριά από την έξοδο. Μετά από πολλές δοκιμασίες το σκαμνί αποφασίζει να καθίσει στην πλάτη του (άδειου) δωματίου: σαν ένας μικρός ήλιος την ώρα της δύσης.

Το βράδυ οι γλωσσοδέτες περιορίζονται στο μικρό τους χώρο ρισκάροντας την ανώνυμη ζωή τους στα ανοχύρωτα όνειρά τους. Στους υπονόμους τα τρωκτικά καταχράζονται την επισκεψιμότητα των μυστικών τραγικών φιγούρων με τα κουρελιασμένα μάτια και τα ατσάλινα νεύρα

Δε θα χαρακτήριζα την παρούσα κατάσταση ως βαρετή. Θα τη χαρακτήριζα απλά κουραστική.

Μαζεύτηκαν οι κό(μ)ποι των πολλών και φτιάξανε το τίποτα: κι όταν διαλυθούν (οι κό(μ)ποι) θα διαλυθεί και  το τίποτα.

Λόγος ύπαρξης: τίποτα

Λόγος συνύπαρξης: σήμερα

(Λόγος ύπαρξης: το τίποτα του λόγου συνύπαρξης του σήμερα)

7 Νοεμβρίου 2018