Ο ιός της παραοικονομίας

Ο τρόμος του κράτους

Ο φόβος του θανάτου

Η απομόνωση της ζωής

Η παρουσία της συνήθειας

Ο κύκλος της ζωής

Η αφύπνιση του «είμαι»

Η αγωνία της επιβίωσης

Το αλάνθαστο του ενστίκτου

Η προβολή τού τίποτα

Η επιβολή του θεού

Τικ, τακ, τικ, τακ, τικ, τακ

Η απάτη της συμβουλής

Η μαστροπεία της ολοκλήρωσης

Η έκρηξη της υπομονής

Το ανίκητο του τέλους

Η σάρκα της μορφής

Η οφειλή της ύπαρξης

Ο σπόρος της αλητείας

Η πληγή στα γόνατα

Το αδιέξοδο της ύλης

Η φθορά των ρούχων

Η επιτομή της αρχής

Η αναρχία των θέλω

Η επισημότητα του ψεύδους

Η ρυμοτομία της αποξένωσης

Το εκκρεμές της αδράνειας

Η αφιλόξενη αγκαλιά

Η εμπειρία της συγκάλυψης

Το αδιαμαρτύρητο παρόν

Η ώρα της διαφυγής

Οι ακάλυπτοι ώμοι

Η ματιά του γυρολόγου

Η δίψα της ικανοποίησης

Τα μυστικά των δρώμενων

Η ζυγαριά της τέχνης

Η αρπαγή της σκέψης

Η εξαγορά του πνεύματος

Η ορμή του θάρρους

Ένα – ακόμη – κομμάτι του εαυτού μας

Η ανάγκη να ξεχωρίσεις

Η δέσμευση του όλου

Το σταματημένο ρολόι

Ο δράκος των παραμυθιών μας

Το δρομολόγιο της αφής

Η χειραψία με το διάβολο

Η γνωριμία με την άβυσσο

Οι χορταριασμένες πέτρες

Το σημάδι στην ψυχή

Το απόν κομμάτι του εαυτού μας

Τικ, τακ, τικ, τακ, τικ, τακ

16 Μαρτίου 2020

Leave a comment

είμαι η Οφηλία

Με μια πυξίδα πέτρινη βαδίζεις δρόμους γυάλινους

Let’s connect