Δύναμη βγαλμένη απ’ το λαιμό της άγνοιας
Πνεύμονας οξυγόνου οι πληγές μας
Στα πάρκα συναντάς ανθρώπους από το παρελθόν να κινούνται στο μέλλον
Χαμένος στις σκέψεις κοιτάς την τσιμεντένια άβυσσο
Με πόσους ουρανούς πλάγιασες τις νύχτες που φοβόσουν;
Βράχνιασε το μυαλό σου να φωνάζει
Κίνδυνος-θάνατος τα λόγια των ευνουχισμένων εξομολογητών
Ενοχικές διαδρομές
Καταπατητές ιδεών προσφωνούν της ύλης το τροπάρι
Διά. Δρομοι.
Αυτοκινούμενες φυλακές
Αυτοαπασχολούμενοι υπερασπιστές του δικαίου
Συμμετέχοντες στη ζώνη του λυκόφωτος
Γόνιμοι διάλογοι
Απόφοιτοι εξημερωμένων αγρών
Μελέτες ψηφοθηρικών / επεξεργασμένων μυελών
Στερεύει το μυαλό: όχι οι λέξεις (αυτές βουβαίνονται προσωρινά πριν γίνουν πράξη)
Ψηλάφιζες με τη βροχή της νύχτας τα πλοκάμια
Ρίχναμε χαρτοπόλεμο στα μάτια μας, να πάρουν χρώμα τα όνειρά μας
Πίναμε αέρα και φωτιά να έχει πνοή η ομιλία μας
Αντίπαλα στρατόπεδα διεκδικούν την προσοχή όλων
Χαρακτηριστικά κτηρίων
Ιδιότητες ανθρώπων
Παίρνουν από ένα θεό παραμάσχαλα και τραβούν (ίσια) για την κόλαση
Η δύναμη της καταστροφής
Η αδιαφορία της υλοποίησης
Άκου πώς μαλώνουν (για κάτι που δεν τους ανήκει)
Διαπληκτισμοί υψίστης σημασίας και ιδίου περιεχομένου
Πειθαρχούν τις απαιτήσεις τους με μία υπόσχεση
Είναι που (δε) μάθαμε να μιλάμε ανάμεσα σε τόσους
Αποξένωση
Είναι που (δεν) είχαμε χρόνο να γνωριστούμε
Δες τους πώς διπλώνουν προσεκτικά τον άνθρωπο (μη τους ζαρώσει στη μεταφορά)
Μεσοτοιχίες, αποτυχίες
Δαμάζοντας τα όνειρα
Στην κλίνη του ονείρου διψάς για έργα
Στη γλώσσα κρατάς το θάρρος του λόγου
Φυλάς το χέρι της μοίρας και συστήνεσαι: ανώνυμος
Η ηθική και τα τερτίπια της
Κάποιος κρατά το μυστικό της ζωής (για ποιο λόγο η ζωή χρειάζεται μυστικά;)
Ίσως κάποτε μάθουμε να ανακαλύπτουμε τα πάντα εκεί που δεν υπάρχει τίποτα
23 Νοεμβρίου 2019

Leave a comment