Ophelia's blog

Σημαντικό είναι να βρεις συνοδοιπόρους στο δρόμο της αποτοξίνωσης του μυαλού από τα δηλητήρια που σε ποτίζουν χρόνια τώρα. Από την ώρα που γεννιέσαι και πριν καλά-καλά σε πλύνουν και σε ντύσουν, σε προετοιμάζουν για τον αυριανό πολίτη δίχως να σου μιλήσουν στο ενδιάμεσο της ζωής για την ελευθερία του ατόμου (την ελευθερία σου)

Πώς θα ανταποκριθείς στις ανάγκες του πολίτη, όταν δεν έχεις προετοιμαστεί για την ατομική (σου) ελευθερία; Πώς θα γιγαντώσεις τη γροθιά σου και θα συμπλεύσεις με τους συνεπιβάτες, όταν το καράβι της ζωής (σου) το οδηγούν άλλοι (αντί) για σένα;

Ναυαγοί στο ίδιο νησί είμαστε

Κάποιοι καθαρίζουν τα σπίτια τους, άλλοι τα αυτοκίνητά τους, κάποιοι μαγειρεύουν για όλη τη βδομάδα

Στους δρόμους περιφέρονται σκύλοι και σκουπίδια

Άλλοι μουγκρίζουν ακατάληπτους ήχους, άλλοι βάζουν ηλεκτρική σκούπα, κάποιοι προτιμούν να πάνε λίγο πιο πέρα και να αναπνεύσουν καθαρό αέρα και χώμα

Στα ρείθρα των περιφερειακών δρόμων, τα ξαπλωμένα-αφυδατωμένα σώματα των αλεπούδων κοιτούν το νωθρό βασίλεμα του ήλιου και την έξαψη της ανατολής του (μέχρι να γίνουν ένα με την ανατολή και να χαθούν στη δύση)

Τα ρείθρα των μυαλών όλο και στενεύουν

Πόσα παιδιά θα μείνουν νηστικά κι απόψε; πόσοι θα ζητιανεύουν μια στιγμή προσοχής; και πόσοι από μας θα μιλήσουν –επιτέλους– για το αληθινό πρόσωπο της βουβαμάρας;

Η παρατεταμένη έκθεση στο «ίδιο κι απαράλλαχτο» μπορεί να προκαλέσει μόνιμη παράλυση των άκρων, διαταραχές στην ανάπτυξη του λόγου και της σκέψης, αναστάτωση χρονικής αναγνώρισης και χωρικής αντίληψης

Γνωρίζουμε πολλά. Αντιδρούμε ελάχιστα

Η αγάπη και το ενδιαφέρον διαρκούν όσο να περαστεί η κλωστή από το βελόνι

Εκεί έξω, ο κόσμος δεν ήταν ποτέ καλύτερος. Μα πάντα πιστεύαμε στα παραμύθια, εκεί που διασχίζεις χιλιόμετρα κάτω από έναστρους ουρανούς μέχρι να βρεις αυτό που ψάχνεις. Κι αν δε το βρεις, έχεις την περιπλάνηση σύμμαχο (και όχι τακτική)

Σημαντικό είναι να μην παλεύεις με τα τέρατα εκείνα που σε πείσανε πως είναι εναντίον σου

Οι μέρες προμηθεύουν τις νύχτες

Οι νύχτες προκαταβάλλουν τον ημερήσιο φόρο των δύστροπων απολαβών που δεν ευδοκίμησαν στα καλοκαίρια και προτίμησαν να λιποτακτήσουν. Νύχτες και απολαβές ντύνονται από το περίσσευμα των λιλιπούτειων μεταμφιεσμένων αρμών στα χρώματα του εναλλακτικού μόχθου και τρέφονται με την αύρα του αργοπορημένου διασώστη τυχών

Μερόνυχτα δύστροπα σα μικρά παιδιά και αγριεμένα σα ζώα που τρέπονται σε φυγή

Οι καλαμιές απόψε δε θα μηνύσουν ούτε καλό ούτε κακό. Σαν τούφες από μπλεγμένα μαλλιά στο χρώμα της άμμου αγκαλιάζουν τους ώμους της γης. Τα σύννεφα, λες και απέδρασαν από τις κούπες με το αχνιστό γάλα, σκεπάζουν τους ορφανούς ουρανούς μέχρι τον ερχομό των γήινων μαντάτων

Σημαντικό είναι να κοιτάς τα άστρα και να εύχεσαι να μην ευχηθεί κανείς ξανά γιατί η ευχή είναι ένα καταπατημένο οικόπεδο γεμάτο από μπαζωμένα όνειρα με ληγμένη δράση

5 Νοεμβρίου 2018