Αποσυντονισμός

Η μορφή της εκτόνωσης

ταιριάζει με την κατάφωρη πολιορκία

Βρέχαμε τα πόδια μας

στην άκρη της θάλασσας

κι όλα περνούσαν (βαφτίζαμε την ορμή μας στην αιωνιότητα της αποδοχής)

Κανένα φάρμακο

δεν σου δίνει όσα σου υπόσχεται

Τι να πρωτοκλειδώσεις

σ’ ένα κουτί αναμνήσεων; (οι αναμνήσεις σε πιάνουν εξαπίνης. Έρχονται σαν κλέφτες και

φεύγουν σαν ιδιοκτήτες)

Αποσυναρμολόγηση

Αφαιρείς εξαρτήματα, ξεκοιλιάζεις τη μνήμη

όπως ξεκοιλιάζεις ένα ρολόι:

αραδιάζεις τα σωθικά σ΄ ένα τραπέζι

και παρατηρείς όλα εκείνα τα μικρά

αξιοθαύμαστα εξαρτήματα

που σου δείχνουν την ώρα (δεν παίρνεις ποτέ τα μάτια σου από το ρολόι)

Δεν αφήνεις ποτέ εκκρεμότητες μ΄ ένα ρολόι-μνήμη

Θαυμάσια εφεύρεση (έξυπνη ιδέα) να έχεις

ένα εργαλείο πιο σημαντικό από τη ζωή σου

Ένα εργαλείο να σου επισημαίνει πόσα λεπτά

ροκανίστηκαν από την ώρα που γεννιέσαι (χωρίς την επισήμανση της ώρας θα ήταν σαν να μην έζησες ποτέ)

Τι ώρα τρώμε, τι ώρα πίνουμε, τι ώρα βρισκόμαστε, τι ώρα ερωτευόμαστε, τι ώρα ξυπνάμε,

τι ώρα κλείνουμε ραντεβού στο γιατρό, τι ώρα κοιμόμαστε, τι ώρα πάμε το αυτοκίνητο στο συνεργείο, τι ώρα ονειρευόμαστε, τι ώρα βλέπουμε την ταινία που αφήσαμε στη μέση λόγω έλλειψης ώρας, τι ώρα βγάζουμε βόλτα το σκύλο, τι ώρα βομβαρδίζουμε με ερωτήσεις το κεφάλι μας, τι ώρα κόβουμε το νήμα της ανίας, τι ώρα… (ρωτάς στο παρόν για να υποθέσεις το μέλλον)

Συνείδηση κατ’ οίκον

Αποσπώμενες

μερίδες ενστίκτου

Ασύμμετρες ρόδες σε

αφελείς καιρούς

Χώματα στα νύχια

Ενέδρες πνοών

Στιλβωμένα μυστικά

Ξυπνούν οι δράκοι

Αληθεύουν οι φήμες:

μια δέσμη φωτός

παγώνει στον χρόνο μας

Πανωφόρι χωρίς το

σώμα. Κυνήγι

φιγούρων. Εξόντωση

Στείροι καθρέφτες ψυχών

αδειάζουν χώρους

Πρωτοφανείς καλύπτρες

Σαν παλιό καλό κρασί

ζυμώνονται οι

εκρήξεις των ανθρώπων

21 Σεπτεμβρίου 2019

Leave a comment

είμαι η Οφηλία

Με μια πυξίδα πέτρινη βαδίζεις δρόμους γυάλινους

Let’s connect