Ophelia's blog

Κηδεμόνες με δελτία στα χέρια επιδίδονται στην ξιφομαχία στείρων λογικών αποφεύγοντας ο ένας τα χτυπήματα του άλλου. Με ένα χτύπημα στο μάτι αφαιρούνται δικαιώματα χρόνων, ενώ με ένα χτύπημα στο στομάχι μορφοποιούνται οι κάλυκες των όπλων

 Τα δοκάρια του σύμπαντος τρίζουν προκαλώντας ανατριχίλα στο σώμα των ανθρώπων

Με ένα χρυσό αγκίστρι κατευνάζουν το τέλος της αθωότητας

Κάθε μέρα η ανθρωπότητα έρχεται όλο και πιο κοντά στη νοθευμένη αλήθεια ψάχνοντας τρόπους διαφυγής προς το αδιέξοδο. Η καθολική αδιαφορία κατασκευάζει ισχυρά κίνητρα με σκοπό την εμφάνιση δικαιολογιών του τύπου: δεν θα αλλάξω εγώ τον κόσμο

Να ΄σαι λοιπόν με μια σακούλα γεμάτη μαντζούνια για τη φαγούρα στα μάτια και την αποσιωποίηση στα χείλη για θέματα ασθενέστερα της αντίληψής σου

Πάλι ποντάρεις στην τύχη;

Η δύναμη του ανθρώπου – λένε – απέναντι στη λήθη της θέλησης είναι πιο ισχυρή κι από έκρηξη ανενεργού ηφαιστείου

Επέτειος, υπαίτιος, επαίτης, μαγγανείες, ταχυδακτυλουργοί εν τη γενέσει τους, αρθρόποδα και ορθώς κατανεμημένα πτώματα αφηρημένης τέχνης, συνειδησιακή επιφόρτιση, ατμοσφαιρική πίεση, θόλοι από αίμα, λοβοτομημένα πλάνα, ακούραστοι εργάτες της συμφοράς, μαλλιοτραβήγματα, επαναστάτες δίχως όραμα, ατυχή συμβάντα, καλύπτρες ματιών σε μοντέρνα σχέδια, πλαστικό, διαπεραστικοί συνειρμοί, ατομικές προσπεράσεις, κλινοσκεπάσματα κεντημένα στο χέρι, κόσμος που αντιστέκεται στη σήψη, κόσμος που χαζεύει τις εποχικές αλλαγές στις βιτρίνες, υπερόπτες, φανταστικοί διάλογοι, σταματημένος κόσμος παραδομένος στη δίνη των υποσχέσεων (δίχως αντίκρισμα), κόσμος που φορά τα γιορτινά του περιμένοντας τη μοιραία σύγκρουση με το πεπρωμένο, κόσμος που δεν περιμένει τίποτα, μυρωδιά βροχής, ήχος από αυτοκίνητα που μαρσάρουν στους άδειους δρόμους, ήχοι απογεύματος πάνω στη ζεστή κοιλιά της γης, άνθρωποι θύτες και θύματα, άρωμα ζωής, άρωμα θανάτου, μνήμες μιας άλλης εποχής που έρχονται και φεύγουν σαν κύματα, αποκυήματα, ξεφούσκωτα λάστιχα ποδηλάτων, ήχοι από τριζόνια, νεογέννητα γατιά, τάφοι πλουσίων τάφοι φτωχών, μέγαρα που στεγάζουν υπηρεσίες, σαρκία που στεγάζουν ζωή, ιδρωμένα μέτωπα κατηφορίζουν προς τη θάλασσα, ήχοι τρεχούμενου νερού, μυρωδιά από κάτουρα και χώμα, σκυλιά που γρυλίζουν ανυποψίαστους περαστικούς, άνθρωποι ανηφορίζουν την πλαγιά μες στο λιοπύρι με μια εικόνα στα χέρια αφημένοι στο έλος του θεού, εικόνες εγκατάλειψης του ανθρώπου από τον άνθρωπο, κόσμος με αφρούς στο στόμα αφορίζει την ίδια την ύπαρξη της ζωής, κόσμος παραμορφωμένος, σκλάβοι που χαίρονται τη σκλαβιά τους επειδή τους θυμίζει κάτι από το παρελθόν, σκονισμένα σπίτια, σκουλήκια καλωσορίζουν τους νεοφερμένους επισκέπτες, ήχοι μιας ξεχασμένης τηλεόρασης να κρατά συντροφιά στο σκοτάδι, ήχοι ραδιοφώνου, βλέμμα ξερακιανό, κλάμα γοερό, πολυλογία, πρόζα, αντίποινα, αντίσκηνα, κόσμος πνιγμένος στις έννοιες και τη βουβαμάρα, ουρλιαχτά πόνου / απελπισίας, βαθιές αναπνοές, τριμμένα ρούχα, μεταξωτές ρόμπες, και μια μπανιέρα πνιγμένη στο αίμα, ακαθαρσίες ζώων συναγωνίζονται αυτές των ανθρώπων – μάθαμε εν τέλει σε τι διαφέρουνε οι άνθρωποι από τα ζώα; Μήπως η  διαφορά είναι η ικανότητα του ανθρώπου να χαμογελά πότε πονηρά και πότε από ευχαρίστηση; -, προκαταβολικές μνείες, απένταρα όνειρα, σφυρίχτρες, ανώνυμες προσφορές, φιλήδονοι διάκονοι, ανεμόμυλοι, ανασκαφές, φιλόδοξοι εραστές, μισθωμένες φιλίες, αναπαραγωγή ηλιθίων, αγεφύρωτες σχέσεις, φυλακισμένα κτήρια, ελεύθεροι σκοπευτές, κεραμικές φιγούρες, κλειστά παράθυρα, ανοιχτοί λογαριασμοί, εκκρεμότητες προσωπικές, καταπραϋντικά αφεψήματα, σταθερά ωράρια, παιδιά στα αζήτητα, άσκοπες ώρες, ώρες που δεν έρχονται, ώρες που δεν τελειώνουν, συναισθητικοί εκβιασμοί, μαγικά σκουπόξυλα, βιβλία που δεν έχουν διαβαστεί, ώρες μπολιασμένες με φτηνό χιούμορ, διαβρωμένοι ορίζοντες, χαλασμένοι καιροί, κουρδισμένοι (συγ)κάτοικοι, αστρολογικές προβλέψεις, διαχρονική μετάλλαξη, ανεξιχνίαστα εγκλήματα, δορυφόροι παρακολούθησης, νύχια από μέταλλο, συμπαραστάτες του κενού, μάρτυρες κατόπιν παραγγελίας, ασβεστωμένοι καιροί

[Ποια η διαφορά μεταξύ ενός τάφου πλούσιου με έναν τάφο φτωχού;]

Ένα περαστικό σύννεφο ταξιδεύει αμέριμνο δίχως προορισμό (ή μήπως είναι το λευκό μαντήλι με τα αρχικά του ονόματός μας;)

 Εθισμένοι διανοούμενοι δείχνουν το δρόμο προς την ελευθερία

Στριφογυρίζουμε στο παρελθόν γιατί δεν έχουμε συνηθίσει την απουσία του μέλλοντος

Οι περισσότεροι κουβαλάνε κι από μια ανάμνηση (καλή ή κακή) και πάνω σε αυτή χτίζουν φυλακές

Ψάχνουμε στα τυφλά για τροφή (οτιδήποτε μας κάνει να αισθανθούμε πως δεν ήμασταν ποτέ οι μόνοι που κοιτούν κατάματα τον ήλιο και το σκοτάδι)

Οι άνθρωποι επιμένουν να πιστεύουν πως τα θαύματα έρχονται από τον ουρανό κι όχι από τη γη

Οδηγούν(ται) τα πράγματα εκεί που θέλουν κι εμείς παίζουμε τυφλόμυγα

Συμπεριφορά: ιριδίζουσα

Τα λάφυρα του πολέμου θα μοιραστούν στους δικαιούχους με τους βρώμικους γιακάδες

Γλώσσες σαν ρόπαλα γρονθοκοπούν μαλακούς σβέρκους

Σ’ έναν σάκο του μποξ ξεθυμαίνει  η υπομονή της αφιλοκερδούς επανάληψης

Σε μια πολυθρόνα τύπου λουί κενζ αναπαύεται η κινητικότητα της σταθερότητας

Ο φόβος της ωρίμανσης τούς κρατά σφηνωμένους στο περιθώριο της ατελούς δέσμευσης

Θρησκείες, λεφτά, καριέρες, ουρανός, θάλασσα, ζωή, τσιμέντα, παρλαπίπες, μιζέρια, νοημοσύνη, αθόρυβα βήματα, στόχος, καλούπωμα, ασυδοσία, ξεφτίλα, συμπάθεια, ακρόαση, δρόμος, βόλεμα, μηρυκαστικά, φοβίες, αγάπη, ασφάλεια, γαλήνη, θέληση, απόφαση, ολοκλήρωση

Οι ψυχές πρέπει να γαληνεύουν όσο είναι ζωντανές: μετά κανείς δεν θα μπορεί να τους προσφέρει ένα χέρι βοηθείας

7 Απριλίου 2020