Σαν σαρκοβόρα φυτά ξεγελάμε τα θύματά μας
Ζωή: σα να παίρνουμε μέρος σε ιπποδρομίες με ντοπαρισμένα άλογα
Άμμος. Τρόφιμα. Ηλεκτρολόγος. Να δοκιμάσω το καινούριο άρωμα
Η ζώνη ασφαλείας σε προφυλάσσει από μελλοντικές συγκρούσεις με το χθες
Αλληλοεπιδρούμε με το χάσμα
Τραβά από τα μαλλιά τη μέρα κι αυτή σου φτάνει –μετά βίας- ίσαμε το γόνατο
Μέρα ή νύχτα ο ίδιος δρόμος (δε θυμάμαι ποιος)
Και τώρα να σας γνωρίσω το άλλο μου πρόσωπο (νομίζουν πως αλλάζεις πρόσωπο επειδή δεν κρύβεις τις εκφράσεις σου και δεν καμουφλάρεις τις αδυναμίες σου)
Φάρμακο είναι ο ύπνος, η νιρβάνα, το πάθος, οι αδέξιες κινήσεις μας, η παγωμένη άμμος, η δροσιά του φεγγαριού, η αχλή του ήλιου, το μισοσβησμένο τσιγάρο, τα μισοανοιγμένα βλέφαρα μετά τον έρωτα, οι ανάσες που σφυρίζουν προκλητικά, η εξομολόγηση σε κάποιον που δεν κρατά ρολόι, οι χτύποι της θάλασσας, το τέλος μιας μέρας
Ο άνθρωπος έχασε τις αισθήσεις του μόλις άρχισε να καταλαβαίνει τον κόσμο. Τον ρωτούσε (ο άλλος από μέσα του) κι εκείνος δε ήξερε τι να (του) απαντήσει. Μέρα με τη νύχτα συνήθιζε ο ένας την –υποχρεωτική- παρουσία του άλλου μέχρι που αποφάσισαν να συμβαδίζουν
Κάποτε είχαμε όλοι φτερά (πέρασε ο δήμιος και τα έκοψε)
Εμαγιέ πρόσωπα (ποιος είσαι εσύ που κοιτάς χωρίς να βλέπεις;)
Φοδραρισμένα χαμόγελα
Φιλολογικά αφεψήματα και μια καρδιά από άργιλο
Δε χόρτασαν ψέματα (λιμοκτονούν για ψέματα όπως λιμοκτονούν οι θρύλοι για ήρωες)
Λοίμωξη αναπνευστικού
Ανατίναξη ρουτίνας
Δε χωράνε αποχαιρετιστήρια δάκρυα στο ανέβασμα ορόφου (το ασανσέρ θα επισκευαστεί (;) το ταχύτερο δυνατόν. Για την ώρα θα ανεβοκατεβαίνετε σκαλιά –χωρίς ανάσα)
Πάρτε κάτι, πρώτη φορά εισέρχεστε στη ζωή μας. Έχω αφήσει –ειδικά για σας- ένα δεύτερο εφεδρικό κλειδί στην κλειδαριά της εξώπορτας (κλειδιά πασπαρτού)
Φυσάει (φιλάει ο αέρας τα χνώτα μας)
Διακτινίζεσαι σε
εύστροφες λίμνες
Ληγμένη διορία
Ανέτρεφες τους ήλιους
σου με δανεικά
Κανακεύεις σκοτάδια
Ολόγραμμα, περίστροφο, αντίστροφη μέτρηση. Χάσιμο χρόνου (εδώ δεν είναι) παίξε-γέλασε
Ξεθύμανε ο θυμός / αφαίρεση πινακίδων για παράνομη στάθμευση / χυμός ακτινίδιο: προϊόν εκ παραδρομής συνειρμικής απόστασης / βάδισμα γρήγορο / αποτέφρωση σωμάτων (μαλώνουν για τα άψυχα αφήνοντας τα έμψυχα να περιμένουν σε λίστα αναμονής για μια καρδιά ή ένα συκώτι) / αδιάφορο στράτευμα / ομπρέλες ξεφυτρώνουν σαν (δηλητηριώδη) μανιτάρια του ουρανού: παραβγαίνουν –ερήμην τους- σε ένα παιχνίδι επιβολής-αυτοπροβολής / παρακαλούνται οι άνθρωποι να αποχωρίσουν από τα πεζοδρόμια καθότι δε χωράνε (δίπλα) στους κάδους απορριμμάτων / καταστροφικά βλέμματα επιθεωρούν την κίνηση στους δρόμους / από δω παν κι οι άλλοι (;) / κάποιος να κλείσει το διακόπτη της διαρροής / τι είναι ο φόβος; ένα μαραμένο μαρούλι με τρυφερή καρδιά / ας πάρει ο καθένας το κουτί του κι ας ακολουθήσει το βιωματικό του κλοιό / εμπόδια μπροστά / αφήστε στο κουτί (σας) ό,τι προαιρείστε / προσοχή στις απομιμήσεις / παγωμένη κανέλα σε γυμνό πιάτο
Αυτή η μανία να μοιάζουν σε (με) κάποιον καταντά εγκληματική
Θα σε ακούσεις (;)
Ετυμηγορία
Ηθικολόγοι, πέλματα γυμνά, χέρια ντυμένα
Συγκεντρωμένα-μαντρωμένα πλήθη
Παιδεύεσαι με την τσάκιση (πατάς από δω χαλάει παραδίπλα)
Κινήσεις εντυπωσιασμού
Αθλητικά γυμνάσια
Άψυχα ντουβάρια παρελαύνουν μπροστά στους επισήμους της μεθεπόμενης συνεδρίας
Κακότροπες μέρες βηματίζουν πλάι σε δημιουργικές νύχτες
Κοκαλιάρικες απειλές
Τροφαντές συνειδήσεις
Επικουρικές συνεντεύξεις
Ο άνθρωπος με τα πολλά κεφάλια: όταν το ένα από τα κεφάλια κοιμάται, τότε, συνεδριάζουν τα υπόλοιπα δρομολογώντας τις κινήσεις του ενός –που κοιμάται. Μόλις σηκωθεί -ανανεωμένο από τον ύπνο- θα πεισθεί πως δρα κατόπιν δικών του επιλογών
Ξεμάκρυνε ο στόχος
Στο απουσιολόγιο δεν καταμετρώνται πλέον ονόματα αλλά συνειδήσεις
Εξουδετερωμένες
προοπτικές της
άμισθης συνεισφοράς
Ταυτόχρονες λήψεις διάθεσης
Επιλογές δίχως απώλειες; δε θα το έλεγα. Απώ-λειες επιφάνειες
Πόσα απωθημένα κρατά η ψυχή κάποιου; (συγκατοικούν στο σώμα του σαν ξενιστές). Οι άνθρωποι δεσμεύονται με το άγνωστο για λάθος λόγους. Αγώνες για τον πιο γρήγορο άνθρωπο στην εκμάθηση διχαστικών κειμένων
Αυτή η μανία πως όλα τα προκαλεί μια ακαθόριστη-απρόσωπη τύχη καταντά επικίνδυνη
Σαν σαρκοβόρα φυτά ξεγελιόμαστε από τη φύση μας
[Όταν σε πιάνει αυτό το «κάτι» να θυμάσαι τη θάλασσα την ώρα που κοιτάς τον ουρανό και αφήνεσαι στην επιφάνεια]
3 Δεκεμβρίου 2019

Leave a comment