Η τζαζ μουσική του φεγγαριού
Δυο κάδοι σκουπιδιών ακουμπάνε ο ένας πλάι στον άλλο. Φαντάζουν μες στην καταχνιά της νύχτας σα φτερούγες ξεχασμένου –αποκομμένου- τμήματος μιας απειλητικής αλήθειας
Η σιωπή σουφρώνει τα χείλη της, σφίγγει τα φρύδια της κι ομολογεί την ασθενική της συμπάθεια στη σκιά του απείρου
Με μια κιμωλία βουτηγμένη στο σκοτάδι γράφεις συλλαβές τόσο λαμπερές όσο κι οι ώρες της εγκαρτέρησης
Μιλάς για όσα έζησες ή για όσα θα ήθελες να ζήσεις (;)
Οι ενοχές δε θα αφήσουν να καρποφορήσει το χωράφι της αβύσσου
Ζήτησες να δεις την αλήθεια. Αφέθηκες στο ρυθμό της αρχέγονης αγωνίας για το άγνωστο και χόρεψες μαζί της (παρέα με χιλιάδες ζευγάρια ματιών που ψηλάφιζαν τις ωμές διευκρινήσεις της ασυνόδευτης ολοκλήρωσης)
Δεν έχει πισωγυρίσματα
Μάθαμε να σηκώνουμε ανάστημα
Σκοντάφταμε σε ολέθριους σφικτήρες (μια –ακόμη- αφορμή γεννιέται από τις στάχτες της)
Μυρίζουμε την ανάσα της αναίδειας (χωροχρονικά γνωστοί)
Μια ιδέα από σένα έγειρε πάνω μου ζητώντας το αιώνιο πάθος (μα είμαι θνητή και δεν αντέχω το βάρος: ας υπερβάλλω λοιπόν)
Μέχρι το πρωί το όνομά μας θα ξεχαστεί. Ίσα που προφταίνουμε να ντυθούμε το ρόλο μας και να ανατρέξουμε μέσα μας
Φύγετε από μπροστά μου: θέλω να δω
Μισή ζωή δική σου, μισή ζωή δική μου θα μας φέρουν πιο κοντά στις μνήμες μας
Διάλογοι (φανταστικοί) κομμένοι και ραμμένοι στην απουσία αυτοπεποίθησης και στην έλλειψη συνεννόησης με το πραγματικό
[Μονόλογοι (θα έλεγε κάποιος) από τη στιγμή που ο παρών συνδαιτημόνας εφευρίσκει τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις ενός μισοφαγωμένου διαλόγου που θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό]
Λίγο πριν σε πάρει ο ύπνος μεταφέρεσαι στην αίθουσα συνεντεύξεων. Η παράσταση ξεκινά αμέσως μετά το σβήσιμο –και- της τελευταίας ελπίδας για συμβιβασμό
Μην προτρέχεις (κινδυνεύεις με διαγραφή από τις λίστες των αφηγημάτων)
Ποιος θυμάται τη φύση;
Ψάχνεις –για- το αόρατο στίγμα της δύναμης στις σφραγισμένες πόρτες των κτηρίων και στα στενά με τα ακούραστα βήματα μιας άλλης εποχής μα τόσο ίδιας στην αφή της ρωγμής
Τι σημαίνει ανθρώπινο;
Δεν αντέχεις ούτε τον εαυτό σου (κυρίως αυτόν). Πώς να αντέξεις το βάρος του κόσμου;
Δίφυλλες ντουλάπες, πετρογκάζ, κουρελούδες κι ένα παράθυρο να κοιτά στον ακάλυπτο ουρανό
Δεν χρειάζονται ξυπνητήρια αν θέλει να ξυπνήσει ο κόσμος
Έρχονται τα πάνω κάτω στη ζωή (μα πάλι παραμένουν στη θέση που τα αφήσανε)
Σβήσε τις σκέψεις σου (πώς γίνεται αυτό;)
Πιαστήκαμε στις παγίδες της συνήθειας σαν πρωτόβγαλτοι
Θυμόμαστε κάποιον από τον τρόπο που κινείται και μιλά, και λιγότερο από τα χαρακτηριστικά του
Μην κοιτάς το ταβάνι (δε θα έρθει κανείς να σε σώσει από κει πάνω)
Έχουμε πολλά να πούμε με τους ανθρώπους (εκκρεμεί να τους γνωρίσουμε πρώτα)
Οι λέξεις πυροδοτούνται από την οικειότητα των άστεγων παλμών / οι λέξεις δε φτάνουν / η έννοια των λέξεων είναι αντιστρόφως ανάλογη της σημασία τους / οι λέξεις αφοπλίζουν τον τρόμο / οι λέξεις μετακινούν τα όνειρα στο χώρο της νοημοσύνης
Από άκρη σε άκρη
ο κόσμος ένα
φορτίο εκρηκτικά
Φρενήρεις ρυθμοί
Σουλουπωμένα ρίγη
Ζωή μπαλαντέρ
Από μια τρύπα στον τοίχο αναπνέουν παράλληλοι δεσμώτες
Φιλότιμες προσπάθειες κανιβαλισμού
Το κλειδί κάτω από το χαλάκι δεν ταιριάζει σε καμιά κλειδαριά
Αθόρυβα μπαίνει κανείς στα ταραγμένα σκίτσα της αμιγούς περιπλάνησης
(Σαν συνθετικά ρούχα κολλημένα στο άβατο του χθες)
Ποιος σού έμαθε να αστράφτεις;
Συναισθηματική αστάθεια / Απειθαρχία συναισθημάτων
Σήμερα κυκλοφορούν οι σκαντζόχοιροι
Φωνάζουν τα δανεικά να ακούσουν τα αγύριστα
Προς επίρρωση των γραπτών φανταστείτε να διαθέταμε από ένα ζευγάρι μάτια το οποίο θα δανειζόμασταν εκ περιτροπής
Ασκούμενοι πελάτες χαιρετούν τους κλώνους τους τρίβοντας τα χέρια τους με ικανοποίηση για το δημιούργημά-εξάρτημά τους
Μην κλωτσάς την τύχη σου (θα σε κλωτσήσει εκείνη σαν μουλαρωμένο υποζύγιο)
Φέρνεις το χέρι στο ύψος του μετώπου (μετωπική σύγκρουση με την αμείλικτη/αμίλητη θέση)
Πυραμίδες θανάτου / οδοντοστοιχίες περασμένες με γυαλιστικό / μια τρίχα ξεκολλάει από τη ρίζα: βρίσκει καταφύγιο στην αύρα τού ποτέ / ξεκοιλιάζεις την ανία με ένα μαχαίρι από αυτά που πουλάνε στις αγορές των αφηρημένων υλικών / για οδηγίες κωπηλασίας πατήστε το μαύρο κουμπί / διαφθείρει η πράξη τη θεωρία / μελάτος ουρανός / πού ήσουν όταν έβρεχε φωτιά; / δεινόσαυροι διαφημίζουν απεριτίφ / (αυτο)προβολείς μαγνητίζουν τα πεδία της Αχερουσίας λίμνης / μάζεψε τα μπαγκάζια σου και φύγε δίχως να κοιτάξεις πίσω / σφραγισμένα δόντια / επτασφράγιστα μυστικά
Εξοικείωση (κ)λεπτομανών κατακτητών
Κιμωλία σπασμένη στη μέση
Αρθροπονήματα για αλληλέγγυες κοινωνίες
Γροθιά στην αϋπνία
Αναμαλλιασμένες κρεμάστρες σαγηνεύουν τα αόρατα χέρια με τα καμένα δακτυλικά αποτυπώματα
Μαζευτήκαμε πολλοί τέλειοι σε αυτό τον πλανήτη και τώρα απολαμβάνουμε την αδιακρισία της στιγμής στον εποχικό της θώκο
Η ηλιθιότητα είναι ανίκητη και επικίνδυνη (προτιμήσαμε να γελάμε μαζί της θωπεύοντας την ανωνυμία της)
Αθυρόστομες εξαρτήσεις ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο της δραματοποίησης
20 Δεκεμβρίου 2019

Leave a comment