Ophelia's blog

Φτιάξε, μη σταματάς. Φέρε τον απαραίτητο μηχανισμό και άρχισε να υπνωτίζεις το φόβο της αντικατάστασης.

Φέρε πριόνια, κατσαβίδια, σφυριά, φτυάρια, φέρε ό,τι σου προβάλλει αντίσταση και δυσκολία. Φέρε μαζί και την αϋπνία, την κούραση, τη συναισθηματική κόπωση και αυτό που αποκαλείς: δημιουργία.

(Δημιουργία, πανουργία, υστεροφημία)

Τα διαλυτικά, σαν εξόφθαλμα μάτια ενός γράμματος, καρφώνουν το περιπαικτικό τους βλέμμα στα όρια του προσώπου μας.

[Τα κάθετα διαλυτικά ακόμη περιμένουν μια (επ)εξήγηση]

Πού είναι οι υπόλοιποι; Μείναν πίσω. Δεν κατάφεραν να κάνουν το βήμα της εξαντλημένης υπομονής.

Πού είναι οι δικοί μας; Μείναν πιο πίσω. Δώσανε ασυλία στις βουλές του «μυστηρίου». Ήρθαν και πνίξανε οι βουλές τις ανένταχτες μέριμνες.

Οδηγούμαστε προς το τέλος, και αντί αυτός ο προορισμός να μας κάνει πιο ελεύθερους, μας τρομοκρατεί και μας περιορίζει, μας πνίγει, μας στραγγίζει σα ρούχο απλωμένο στον ήλιο για μέρες (μέχρι που χάνει την απαλή του υφή).

Η άχαρη πλευρά της ζωής δεν χαρίστηκε σε κανέναν μας: τη διεκδικήσαμε.

Ανέμελα βήματα καραδοκούν στις γωνιές. Οι άνθρωποι όλο και πιο σκυθρωποί τρέχουν να κρυφτούν από το τέλος. Το ξορκίζουν και το αιχμαλωτίζουν μέσα σε βαζάκια με γλυκά και αρώματα, ή το αποποιούνται συγκεντρώνοντας αιχμηρές εικόνες και προβάλλοντας εκδικητικές φυλακίσεις.

Ζωή σαν ταινία. Μια απέραντη ταινιοθήκη από καμένα φιλμ.

Φτιάξε, αργείς. Οι καθυστερήσεις δε βγάζουν σε καλό. Να είσαι έτοιμος για το αναπάντεχο. Ποτέ κανείς δε θα είναι προετοιμασμένος για το αναπάντεχο. Σε τι θα χρησίμευε σε κάποιον να είναι προετοιμασμένος για το αναπάντεχο;

Ο ύπνος είναι απαραίτητος. Το ίδιο και η τροφή.

Έμμεσες υποδείξεις, άμεσες αποδείξεις. Για την αίθουσα των επιδείξεων προχωρήστε στο βάθος.

(Μονόπρακτα κωμειδύλλια)

Αγαπάτε τους ανθρώπους, και αν ναι, ποιους; Τι τρώτε το πρωί που ξυπνάτε; Πριν πέσετε για ύπνο, φροντίστε προηγουμένως να έχετε πλύνει τα δόντια σας, τα πιάτα, και να έχετε απλώσει τα ρούχα. Γιατί δεν ακολουθείτε τη μόδα; Να πίνετε νερό και να αποφεύγετε τους περιπάτους –ειδικά σε ανοιχτούς χώρους–, και αν δε δείτε άμεση βελτίωση, να αυξήσετε τη δόση των συνταγογραφημένων χαπιών από ένα σε δύο δισκία. Καλό θα ήταν να ακολουθήστε ένα διατροφικό πρόγραμμα χαμηλό σε φαντασία και πλούσιο σε συναινέσεις. Πώς; τι με ρωτήσατε; αν θα γίνετε καλά; ίσως. Κανείς δε (το) γνωρίζει, εκτός από σας τον ίδιο. Ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή των  ρούχων: ούτε στενά, ούτε φαρδιά. Θα σας συνιστούσα να απευθυνθείτε σε έναν ενδυματολόγο πάραυτα, έτσι θα γλιτώσετε χρόνο και θα έχετε στην ευχέρειά σας αρκετή ώρα για να παρακολουθήσετε την αγαπημένη σας τηλεοπτική σειρά. Κι όπως είπαμε: περιορίστε τις εξόδους σε χώρους έντονης κυκλοφορίας. Τι βιβλία  διαβάζετε; μυθιστορήματα; ωραία. Αν και για λίγο διάστημα (όσο χρειαστεί για την αποθεραπεία σας) θα ήταν προτιμότερο να μη διαβάζετε καθόλου. Σας μπαίνουν ιδέες, κι αυτό δεν είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα στην κατάσταση  σας (πώς θα δείτε τη «θετική» πλευρά της ζωής αν αρχίσετε να επηρεάζεστε από ιστορίες δίχως τέλος;… μη τα ψάχνετε και πολύ). Ακολουθήστε τη μόδα, και η μόδα θα κάνει το «θαύμα» της.

(…επειδή μου προκαλεί ένα είδος υποψιασμένης αλλεργίας: mo(o)d-allergy. Για αυτό δεν την ακολουθώ, τη μόδα).

Φτιάξε, μη σταματάς. Έμεινες πίσω.

Λένε, πως τα λόγια των ανθρώπων ήταν πουλιά, μέχρι που τα φυλάκισαν και τους προσέφεραν ένα κλουβί για σπίτι. Όσο είχαν τροφή και νερό, τραγουδούσαν για να ευχαριστήσουν το «λυτρωτή» τους. Με τα χρόνια, το κλουβί μεταμορφώθηκε σε κοκάλινη φυλακή, και τα πουλιά σε λέξεις βουβές. Τα λόγια χάθηκαν μέσα σε νοερούς λαβύρινθους, και από τότε, ψάχνουν τρόπο να αποφύγουν τις σκιές και να βρουν την έξοδο.

Η φαντασία είναι απαραίτητη. Το ίδιο και η τροφή (της).

Ο φόβος (τους / τούς) είναι αναγκαίος. Το ίδιο και η τροφή (του).

Στα πρώτα (μας) κάγκελα, οι λέξεις βγαίνουν ασυνάρτητες (σχεδόν τέλειες).

18 Οκτωβρίου 2018