Ophelia's blog

Φημολογείται πως τα κύματα δε σηκώνουν το βάρος των ωμών επιδιώξεων αλλά εξυψώνουν τη δυναμική των οπτικοακουστικών θυμάτων στο πέρασμά τους από αυτό που αποκαλούμε γη

(πάνω στη γη εξαντλούμε όλη την απολυταρχία που μάθαμε να στηρίζουμε και να επιδιώκουμε τη θέση της)

«Μια μέρα» είπες, «θα έρθουν καλύτερες μέρες»

Μια νύχτα από κείνες που μηδενίζεις το μυαλό σου και εύχεσαι να μην σε ενοχλήσει κανείς, μια τέτοια νύχτα σου παρουσιάζονται εικόνες από το άμεσο παρελθόν και το έμμεσο μέλλον (το παρόν ξεκουράζεται με το ένα πόδι πάνω στο άλλο)

Ευνοϊκές αλλοτριώσεις, εφήμερες κτηνωδίες, και μια τούρτα σοκολάτας για να ανακόψει τη λιγούρα της απροσδόκητης προστακτικής

«Μια μέρα» είπες, «θα απορυθμιστούν οι ανάγκες και θα μεταμορφωθούν σε απαιτήσεις»

Μια γυναίκα στο απέναντι μπαλκόνι απλώνει τη μπουγάδα της. Φαίνεται τόσο απορροφημένη: σαν να ταξινομεί τις αυθαίρετες σκέψεις της

Ένας άντρας περπατά συνομιλώντας με κάποιον στο κινητό. Τα βήματά του προδίδουν άτομο αγχωτικό και οι λέξεις βγαίνουν από το στόμα του σαν αστραπές λίγο πριν τη μπόρα (φωνάζει για να τον ακούσει ο άλλος ή για να ξεμοναχιάσει την ορμή της αυτόκλητης τιμωρίας του για τα σφάλματα του παρελθόντος; -θα μείνουμε με την απορία)

Έχεις σκεφτεί πόσοι άνθρωποι κυκλοφορούν ανάμεσα στην τρέλα και την μακροθυμία;

Αναιρείς τους προμαχώνες των ονειρικών περιπετειών

Βλογιοκομμένη μέρα: του απύθμενου το κύρος

Κουτσουρεμένες μνήμες: της καταστροφής η αφόδευση

Στην επιφάνεια της γης κατοικούν εκείνοι που δεν μπορούν να πετάξουν

Αργόσυρτα βήματα

Σπασμένα γυαλιά

Άνθρακες ο θησαυρός

Αυτόχθονες μάρτυρες

Προηγούνται οι

παραστάσεις του τρόμου

Εναλλακτικές

 για τολμηρούς θαμώνες

Αναλογισμοί

Υπηρέτες μιας

ακόμη μέρας. Λήξη

ευθείας

Πάω μια βόλτα να αδειάσει το μυαλό μου (και κείνο γεμίζει με πιο πολλές εικόνες, σκέψεις, ευφορία, λύπη, ζωή και το αναπάντητο ερώτημα αγανακτεί για μια απάντηση καθολική αιρετικών διαστάσεων: ποιος είμαι;)

Μεταγλώττιση αφορισμών

Υπερωρίες διστακτικών κινήτρων

Αμμοβολή στους αρμούς της τύχης

Ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία κρύβονται παιδιά

Από ένα δέντρο φυτεμένο στη γη σκαρφαλώνουν κλαδιά στο τσιμεντένιο παρατηρητήριο

Μερικά γατιά περιφρουρούν τις άκρες του σύμπαντος, κλείνοντας τα μάτια στην ηρεμία της καταιγίδας που ξέφυγε σαν έντομο από σφραγισμένο μπουκάλι

7 Οκτωβρίου 2019