Ophelia's blog

Ακροβάτες σκοντάφτουν

σε τεντωμένα σκοινιά,

ματώνουν τα γόνατά τους,

απαριθμώντας τις προσπάθειες

εξόντωσης της κανονικότητας

Αποπλανούν τις ώρες

της απογοήτευσης

με μια προσπάθεια ακόμη

Στη ζωή γεννιόμαστε πρωταγωνιστές

(μα το ρόλο μας τον υποδύονται κομπάρσοι)

Μονοπωλείς το ενδιαφέρον

των εξόριστων συνεισφορών

(ανεκτίμητη η συνεισφορά όσων

αποκαρδιωμένοι εξόρισαν τον εαυτό τους

σε ύψη ψηλότερα από τις προσδοκίες τους)

Ο νόμος της βαρύτητας

μας κρατά μανταλωμένους

στη γη του πυρός

Τα σύννεφα δημιουργήθηκαν από

τις φωτιές των ανθρώπων που άναβαν στη γη

για να ζεσταθούν και να μοιραστούν

τα όνειρά τους. Καίγανε τα μάτια τους

καθώς μονολογούσαν για όσα

δεν άντεχαν να αλλάξουν (μα έλπιζαν)

Μια μέρα, η φωτιά απελπίστηκε

από την υπερβολική δόση

της ανέλπιδης ελπίδας και έτρεξε μακριά

τους ανθρώπινους συλλογισμούς

Απόμειναν οι άνθρωποι μες στο κρύο

πεινασμένοι και αχόρταγοι.

(Απο)κλείστηκαν μέσα

σε τοίχους να παλεύουν

σαν τους αλυσοδεμένους τρελούς

Όλο και πιο σπάνια τους ακούς

να σιγομουρμουρίζουν ένα

τραγούδι που μοιάζει άγνωστο στους πολλούς

Λένε, πως τις νύχτες που ο ύπνος

θρονιάζει σαν φύλακας πάνω από τα κεφάλια μας

–και μας τιμωρεί με ερωτήσεις–

η φωτιά φωλιάζει κρυφά μες στα ανήσυχα μάτια μας

Μεταμορφώσεις

Παραλλαγές υλικών

Εύγλωττες ξέρες

Κυκλοθυμικοί

ουρανοί εντοπίζουν

γήινους φράχτες

12 Σεπτεμβρίου 2019