Ophelia's blog

Η μυρωδιά της

φύσης το μεσημέρι: 

ανάσα κοπής

Γράμμα. Το. Σήμα

Κουκίδες. Συμβολισμοί

Πωλούνται χάρτες

Γητευτής μοιρών

Καταθέσεις προκοπής

Θα Περιμένεις (;)

Στα μουστάκια μιας

γάτας κρύβεται όλη

η ομορφιά της

Στη γλώσσα μιας γάτας οι

λέξεις πεινάνε

για ανθρώπινο χάδι

Η νύχτα στρώνει χαλί

με απορίες

Κόβεις ό,τι περιττό

Τι κοιτάς; Πρώτη φορά

βλέπεις δυο μάτια

πνιγμένα στο φως;

«Χάνομαι», είπες

Μα βρίσκεσαι πάλι, στο

άπορο μέλλον

Απουσιάζει

η ομορφιά. Καρέκλα

στο χρώμα του μπεζ

Ξενύχτι ραφιών

Τα βιβλία σκορπάνε

τρόμο. Αλήθεια

Μέταλλο. Αρχή

περιρρέουσας στροφής

Τέλος εποχής

Η γη περπατά

Στους δρόμους ξεπλένει την

άμορφη μάζα

Καμπύλες. Ευθείες. Ως

το βράδυ θα ‘χεις

αντέξει τον δρόμο σου

Η μελωδία

στα φτερά του τζίτζικα

συνθέτει τριγμούς

Μια ηλιαχτίδα

ήρθε με τα ρούχα της

δουλειά: ράγισες

Τα συν του πλην. Τα

επί του δια. Άλλη

μια διαμάχη

Το ποιόν του ανέμου

κατέγραψαν οι

κάμερες (αδύνατον)

Πεταλωτής φεγγαριού:

να μη φθαρούν του

ονείρου τα βήματα

Ακινησία

Με τρυπημένες ρόδες

βουλιάζεις στο χθες

Ξένοι διασχίζουμε

της γης τον παλμό

χωρίς διαβατήριο

Ο ανιχνευτής

Η σιωπή της λάμπας

Ο ήχος τού χθες

«Θα πεταχτώ ως

το φεγγάρι», μου είπες: 

γέμισα αστρόσκονη

Μας εγκατέλειψαν οι

λύκοι. Κοιμήσου: 

δεν έχει παραμύθια

Αυθόρμητα νήματα

Καρφώνεις λέξεις

στον τοίχο του «παρά»

Τράπουλα. Χαρτιά

ανακατεμένα σε

πλάγιο λόγο

Συντηρητής εικόνων

Μια μπετονιέρα

θάβει το μέλλον

Η μετατροπή

του χρόνου σε δειλινά: 

ανεξίτηλη

24 Ιουνίου 2019