Ophelia's blog

– Τι θα ήθελες να κάνεις στη ζωή σου; (ερώτηση παγίδα)

– Θα ήθελα να κάνω τόσα πολλά που θα προτιμήσω να μην κάνω απολύτως τίποτα εκτός, από εκείνα που θα μου προκαλέσουν την  ανάγκη να απομακρυνθώ από τον εαυτό μου για να μπορέσω να τον ξαναβρώ (ίσως και να μην τον ξαναβρώ, γιατί πώς μπορεί κάποιος να ξαναβρεί κάτι ή κάποιον που δεν είχε ποτέ στη δικαιοδοσία του; επομένως, ούτε τον εαυτό μου θα ξαναβρώ γιατί –στην ουσία– δεν μου ανήκε ποτέ)

– Πάμε πάλι στην ίδια ερώτηση από διαφορετική προσέγγιση: τι θα ήθελε ο εαυτός σου να κάνει τη στιγμή της αναγνώρισής του, ή, τι θα ήθελε να προσφέρει –αν ήθελε να προσφέρει  κάτι σε κάποιον ή κάποιον σε κάτι (όπου «κάτι» καθορίζουμε την αισθαντικότητα της συγκεκριμένης «εποχής»)

Εποχή… ίσως να μην υπάρχουν οι εποχές όπως τις γνωρίζουμε ή όπως τις μάθαμε έως τώρα. Ίσως οι εποχές να αποτελούν την αντίληψή μας για το διαφορετικό ώστε να βιώνουμε κάθε φορά ως γνώριμη και απαραίτητη την εναλλαγή τους

Ο  άνθρωπος έχει ανάγκη την κάλυψη των διαφορετικών διακυμάνσεων της ζωής του στα χρώματα, στους ήχους, στα ανεξάρτητα βήματά του προς αυτό που λέμε «βίος»

 Ο ανθρώπινος-ζωώδης κύκλος καταλαμβάνει το «παρόν» του μέσα από το πρίσμα των αυθόρμητων λειτουργιών της φύσης. Ξυπνά ο πρώτος, κοιμάται ο δεύτερος

(Οι χώροι συναγελάζονται με τους χρόνους)

Στο βυθό των εποχών ανακαλούνται γεγονότα ομηρικών αλλαγών. Στην επιφάνεια των «ανεπτυγμένων» νοερών κοινοτήτων χρωματίζονται οι αλλήθωροι βολβοί στο χρώμα του ήπιου αναλγητικού

Αναλγητικό υπόστρωμα ξεχασμένων ατοπημάτων: αφιερωμένο στην αποκατάσταση των «ανέπαφων» εποχών. Κάτι σαν το ζεστό ρόφημα που σου προκαλεί ευδαιμονία και ταυτόχρονη αίσθηση απαλλαγής από τον ανυπόφορο υποτιθέμενο πόνο, μα μόλις κρυώσει επιστρέφει η ώρα της έκπληξης και της μοναχικής απήχησης του μελλοντικού όρου (ως «όρος» χαρακτηρίζεται το υπόμνημα του όλου με τον έναν)

–          Τι δεν θα ήθελες από τη ζωή; αλλάζω την ερώτηση για να έχεις τη δυνατότητα να αφαιρέσεις πράγματα και καταστάσεις

–          Θα ήθελα να μη θέλω όσα αποβάλλω στο μέλλον. Μα εάν δεν τα θελήσω, πώς θα καταλάβω ότι αποτελούν (συμπληρωματική) επιθυμία των άλλων κι όχι δική μου; Αρνείσαι κάτι αφού το γνωρίσεις και αντιληφθείς πως η πιθανότητα να το αλλάξεις σου προκαλεί τρόμο αντί ευχαρίστηση. Τα θετικά χαρακτηριστικά γεννήθηκαν από την ανάγκη τους και όχι από τις επιθυμίες σου (επομένως, παύουν να χαρακτηρίζονται θετικά)

Είναι το λιγότερο ανιαρό θα πει κάποιος να κάθεσαι και να αναλύεις τις περιπτώσεις που θα συμμορφωθείς με συγκεκριμένες αξίες ή δεν θα τις συμπεριλάβεις στη  ζωή σου. Ναι, πολλές φορές, η αποδοχή ή μη μιας αξίας προηγείται της ανάλυσης, ακριβώς επειδή έχουμε ήδη επιλέξει και περιμένουμε την κατάλληλη στιγμή για να ανακοινώσουμε –και επισήμως– τις αποφάσεις μας. Δε σου έχει τύχει να συμπεριφέρεσαι όπως εσύ νοιώθεις, και από την άλλη να καταπνίγεις τη συμπεριφορά αυτή;

(Η αφορμή διαφέρει από τις αιτίες)

Καθόμαστε στον καυτό ήλιο και απολαμβάνουμε την ανωνυμία της στιγμής. Καθώς η σταματημένη ώρα περνά ο ήλιος χαράζει στο κορμί μας τα σημάδια της επιείκειάς μας προς το χάρτη του μέλλοντος. Όσο παραμένουμε καθηλωμένοι στην ίδια θέση οι μηχανισμοί της φαντασίωσης αρχίζουν το παζάρεμα με τη λογική: ή θα μετακινηθείς ή θα καείς. Η αφορμή για να εγκαταλείψουμε  την τωρινή μας κατάσταση είναι το κάψιμο του ήλιου. Οι αιτίες για τη μη εγκατάλειψη της προσωρινής θέσης μας είναι η διακοπή της απόλαυσης που θα μας φέρει στην επόμενη μη βολική κατάσταση για μας. Η ανάγκη να δροσιστούμε υπερτερεί. Η επιτυχία στη μετάβαση της επόμενης κίνησης είναι η αποφασιστικότητα της συναίσθησης της επιλογής μας.  Το «πέρασμα» από ένα περιβάλλον σε ένα άλλο καθορίζει τη συνολική κατάσταση και προσδιορίζει την ατομική ανάγκη

Η ανοχή μας απέναντι σε ένα κληροδοτημένο-καταδικασμένο περιβάλλον περνάει στους επόμενους. Ο έμμεσος επιβραδυντής της εξέλιξης είμαστε εμείς και ο άμεσος παραλογισμός της δυσκίνητης κοινωνικής σκοπιμότητας

–          Θέλω να μην αποσιωπώ σε θέματα που έχουν σχέση με το ανθρώπινο ξέσπασμα και την προβολή του ως μία κατάσταση μη επιτρεπτή (επομένως αχρείαστη και προδικασμένη εκ των προτέρων)

15 Νοεμβρίου 2018