Ophelia's blog

Η μελαγχολία της μουσικής

Το συναίσθημα της αυτόφωτης πλημμύρας

Η προστασία του χαμόγελου μέσα από το πρίσμα της καθημερινότητας

Αλκοολούχα ποτά και συζητήσεις με αγνώστους μέχρι πρωίας

Ασφυκτικά γεμάτοι οι δρόμοι της αλληλουχίας

Κουρευτική μηχανή για γκαζόν – και τι έγινε εάν δεν έχεις κήπο με γκαζόν;

Πάλι θα στοιβαχτούν σα σαρδέλες στα φορεία / φορτία

Μέρες διαχειρίσιμες / μέρες πολυτελείας / μέρες ατελείς

‘’Από το ένα μέχρι το δέκα τι βαθμό θα βάζατε στις μέρες σας;’’ ρωτάνε οι απλίκες της διανόησης

Ακόμη να τοποθετηθούν οι ηθικολόγοι για τις πράξεις ανομίας

Μάτι δεν έκλεισες πάλι: οι σκέψεις στριφογύρναγαν σα φίδια που αναζητούν τη λεία τους μυρίζοντας τον αέρα

Φωνάζουν για να τους ακούσουν – όσοι φωνάζουν δυνατότερα από αυτούς – και όλο αυτό καταλήγει στο να μην ακούει κανείς (μας)

Μιμόζες. Μιμητές. Ζυμώσεις

Κοιτώντας τα παράθυρα των σπιτιών ανακαλύπτεις έναν κόσμο τόσο οικείο (και συγχρόνως τόσο ξένο)

Μέσα από τη φαντασία βλέπεις τη ζωή στις πιθανές, πραγματικές της διαστάσεις

Η ματιά – κρυμμένη σε μια γωνία – αρνείται να πάρει μέρος στο αλαλούμ της πόλης

Η καταγραφή των αντικειμένων ενός χώρου δεν είναι απαραίτητη: αρκεί να θυμάσαι το χώρο

Αυτόματοι πωλητές εξυπηρετούν το κοινό όλο το 24ωρο

Όλη η ζωή αραδιασμένη πάνω σ’ ένα χαλί

Στη μέση του πεζοδρομίου κάποιος έστρωσε πρόχειρα το κατάλυμά του και ετοιμάζεται να πέσει για ύπνο. Όλα του τα υπάρχοντα: ένα ζευγάρι παπούτσια και τρεις πλαστικές σακούλες (η φαντασία αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό του στοιχείο)

[Τόσες εικόνες που δεν θα θυμάται κανείς]

Ομίχλη. Βοή

Ζωή πλαστική. Κλειδιά

Κομμάτια γυαλί

Οι οπλές των χρόνων ζητούν ανάσες

Εμείς – ως είθισται – απουσιάζουμε

Ακόμα να μας εξηγήσει κάποιος για ποιο λόγο συμβαίνουν όλα αυτά γύρω μας

Οι εξηγήσεις αναλώθηκαν σε ψηφοδρομίες

Μετά από ένα καλό πρωινό φοράς το φακιόλι της αναγνώρισης και αρχίζεις να ξεσκονίζεις τα υπολείμματα του ψύχους

Η συνωμοσία της αυλής

Εκ περιτροπής ανακυκλώσιμοι βίοι

28 Μαΐου 2020