Ophelia's blog

Ποιος θα ορίσει τον συνάνθρωπο;

Ποιος θα μοιραστεί (με) τον άνθρωπο;

Οι εικόνες ανακατεύτηκαν

Οι αντιστάσεις πυροβολήθηκαν

Τα σκίτσα εισπνέουν αίμα και στάχτη

Λόγια αναμασήθηκαν

Παράλληλα σύμπαντα εκτροχιάστηκαν

Το ρεύμα της κυκλοφορίας διακόπηκε προσωρινώς

[Μια τεράστια μπάλα χτυπά μέσα στο κεφάλι μας σαν εκκρεμές]

Εκκρεμότητες: να πάω στο φεγγάρι με τη γάτα

Διαλογιστικοί υπολογισμοί: υπολόγισε την απόσταση της διαδρομής από το μαξιλάρι της κοιλάδας έως το κύκνειο άσμα

Φέρε μπροστά σου μια εικόνα ειλικρινή που θα μιλάει στην καρδιά σου σαν κρώξιμο κορακιού

[Σε πήρανε στο κατόπι οι απογοητεύσεις μισής ζωής]

Μην ψάχνεις για δικαιολογίες: δεν αντέχεται η στοχευμένη ανικανότητα του είναι

Αφήνεις ίχνη όπου περνάς (σαν τα μανταλάκια στα απλωμένα ρούχα)

Καταπιάνεσαι με τα μικρά για να αφιερώσεις λιγότερο χρόνο στα μεγάλα

Οι μυθικές διαστάσεις καταστάσεων (και πραγμάτων) συνιστούν ψυχραιμία

[Άνθρωπος με τη βία δε γίνεται κανείς]

Η απώλεια της ύλης είναι μια συνηθισμένη πραγματικότητα στον ασυνήθιστο κόσμο μας

(η απώλεια της ύλης δε συνιστά και απώλεια της μνήμης)

Η γραφή δεν είναι αδιέξοδο (μα καταφέρνει να σε πείθει για το αντίθετο)

Ανακαλύπτεις έναν κόσμο που σε τυλίγει σαν κουβάρι και σε αγκαλιάζει σαν ουρανός

Δεν φτάνει το φως σε απομακρυσμένες, λεηλατημένες, κολακευμένες διαδρομές

Στ(ε)ρέψαμε τις (από) ιδέες σε έναν κόσμο αναγκών

Φύλαξε μια όαση και για μένα

Εκκρεμότητα: η διάψευση μιας (τυπικής) μέρας μέσα από το πρίσμα εξωσχολικών / εξωραϊστικών κατασκευών

(Οι επιπτώσεις του) να είσαι: τόσο όσο / υπεράνω (όλων) / υπό(κατάστατο)

Εκκρεμεί: μια μέρα δίχως νόημα

4 Απριλίου 2019