Ophelia's blog

Λεφτά για πέταμα ~ ψυχές για πέταμα ~ σώματα για πέταμα ~ γεννηθήκαμε έτσι ή καταντήσαμε έτσι ~ η εστία χορεύει ντυμένη στα χρώματα της αφύλαχτης λαχτάρας κι ικανοποίησης κανακεύοντας τις άμουσες οπλές του φιλάσθενου αιτήματος ~ μαζί με τα σπορ αυτοκίνητα παρκάρουν και τα αλαζονικά κεφάλια τους ~ καλο(προς)πέραση ~ αδηφάγα δόντια ~ απαθείς δρομείς ~ κατηφείς πεζοπόροι ~ αναμμένα κάρβουνα ~ κάποιος ζητά λίγο νερό ~ η ζωή σού παίρνει όσα δεν μπορείς να της δώσεις ~ ίχνη ζωής στη λεκάνη της τουαλέτας, στην άσφαλτο, στο ξέστρωτο κρεβάτι, στο καλάθι με τα άπλυτα, στο συρτάρι με τους απλήρωτους λογαριασμούς δίπλα στα προφυλακτικά, στην αλόγιστη υπόσχεση που έδωσες πριν χρόνια σε έναν άγνωστο, στο απροσδιόριστο κάλεσμα αναπαραγωγής πλάι στους τσιμεντένιους τενεκέδες, στο απυρόβλητο της σφίγγας, στα ξεχτένιστα μαλλιά της μαλθακής μετουσίωσης σε μουσικούς φθόγγους, στις σιδερόβεργες, στα καταλύματα με κοινόχρηστη τουαλέτα και κουζίνα, στην πέτρα της ερμαφρόδιτης δόνησης, στον παλμό του ταριχευμένου απογεύματος, στο χρώμα της τερακότας, στις σχισμές του ψημένου καρβελιού, στο κάνιστρο της ξεχασμένης νιότης, στις ολονύκτιες ψαλμωδίες της επίκτητης μοίρας, στο πέταγμα του ματιού, στις μισοτελειωμένες αιτίες, στις φαγωμένες σόλες, στις ασταθείς υποκλίσεις, στις τρισδιάστατες αφοπλισμένες μέρες, στην ογκώδη μονολιθική απουσία ζωής, στο κεφάλι μιας καρφίτσας, στα πεζοδρόμια της (δια)φθοράς, στις διακλαδώσεις των δέντρων, στην αποφορά της ύλης, στα κλωνοποιημένα όνειρα, στη μεταφορά του λόγου, στο λαβύρινθο της ιδεολογικής κούρασης, στο βάρος της ζωής και την ανακύκλωση του θανάτου, στα αποφάγια της προχθεσινής κραιπάλης, στα σημάδια των καιρών, στη δανεική ζωή ~ στο τέλος που ονομάσαμε αρχή, στην αρχή που ονομάσαμε τέλος, στη μέση του πουθενά, στην αντίληψη του τίποτα και την αναίρεση του κάτι ~ πώς θα ήταν άραγε η ζωή δίχως τη σκιά του θανάτου ~ με το βραδινό πλύσιμο των δοντιών ξεπλένεις και τις έννοιες σε κάθε φτύσιμο φτύνεις και το γάλα της μάνας σου η μάνα είναι ιερή ιερός είναι κι ο θεός που έφτιαξε τη μάνα την οικογένεια τη βασιλεία την καταπίεση την  καταδίωξη τα ζώα τους ανθρώπους ανάλογα με τα κέφια του ο θεός έφτιαχνε κι από ένα ζώο ύστερα το άφηνε ελεύθερο και μόλις εκείνο έκανε τα πρώτα του βήματα προς την ελευθερία τού έδινε μια με το σφυρί στο κεφάλι και το άφηνε παράλυτο ~ η ζωή απαιτεί θυσίες, οι θεοί απαιτούν θυσίες, όλοι και όλα απαιτούν: ποτέ δε διευκολύνουν ~ μάθετε να φοβάστε ~ μάθετε να θυσιάζε(σ)τε ~ κανείς δεν πρόκειται να αφιερώσει μια αράδα συμπόνοιας στους ανώνυμους περαστικούς~ απολαύστε τη θαλπωρή της ανωνυμίας σας ~ αφήνεσαι στη μαγεία της απουσίας τού τώρα ~ η διακοπή της ανάσας είναι μια καλή άσκηση αποφόρτισης ~ οι δονήσεις της σκέψης μετακυλούν τις πλάκες της δράσης ~ ημερήσιο εξώφυλλο καθολικής ευταξίας ~ πειράματα σε χρώμα βαθύ: του ύπνου ~ παρενθέσεις ~ συντρίμμια ~ ηθικό πλεονέκτημα ~ ώρες για ξόδεμα ~ στις γάτες βρίσκουμε έναν ακόμη σύντροφο ~ ο άνθρωπος επινόησε θεούς δαίμονες αφεντικά ως φυσικούς επιτηρητές ώστε να έχει άλλοθι για τις φορές εκείνες που θα απουσίαζε από την ωμή πραγματικότητα ~ ένας ακόμη κύκλος ευφορίας ολοκληρώνεται με τους υπηρέτες σε θέση ετοιμότητας ~ υποτιθέμενη προοπτική ~ όλοι δικαιούμαστε λίγες ώρες ξεκούρασης μετά τη μάχη με το άγνωστο ~ η αλογόμυγα της ψίχας ~ πιαστήκαμε αδιάβαστοι στην ψυχολογία του όχλου ~ η τρομοκρατία του χρόνου θρονιάστηκε στο τελευταίο λεπτό της ώρας ~ οι μέρες στερούνται φαντασίας ~οι νύχτες στερούνται δράσης ~ μουλιάζεις αποβραδίς τη σκέψη για να μη σου κάτσει η ζωή στο στομάχι με το πρώτο φως της μέρας ~ πιαστήκαμε  αιχμάλωτοι στην ευκολία τού «ίσως» ~ η ζωή εκκενώνεται ~ καταζητείται ο δολοφόνος σκιών ~ κοιλιές σαν χύτρες βράζουν στο ζουμί της απελπισίας ~ αυτοχρηματοδοτούμενοι αποθηκάριοι ~ χειριστικά μεθερμηνευόμενα ακουστικά ~ η ελαφρόμυαλη αντανάκλαση της σήψης μάς γύρισε στην αυλή των αποκεφαλισμένων δρόμων ~ εκδορείς αλεπούδων ~ καταργήσαμε το μέλλον από φόβο στο παρόν ~ η άγνοια ματώνει κάθε φορά που αδειάζουν οι τσέπες της εμπιστοσύνης ~ ζούμε αξιοπρεπώς στο τούνελ του απαυγάσματος της μεμψιμοιρίας ~ ζωή φτιαγμένη από αγνά υλικά με συνθετικό περίβλημα ~ παραποιημένες εικόνες συντροφεύουν το εφήμερο σκότος ~ ξέχειλοι κάδοι ανακύκλωσης ~ αυθόρμητες προγραμματισμένες συναντήσεις ~ σκοτωμένες τροφές ~ αδυναμία παρακολούθησης ~ κοινωνικά απόβλητα ~ ελεγχόμενη στάθμευση ~ πεζοί περνούν τη διάβαση ελπίζοντας ο δρόμος να μην τελειώσει ποτέ ~ επικοινωνιακά μορφώματα ~ μια θλίψη φως κόλλησε πάνω στα θολά τζάμια της αχθοφόρου λήξης ~ ασύλληπτες οι λέξεις δραπετεύουν σε απάτριδες ξέρες ~ συναρμολογώντας τα εξαρτήματα της ζωής διαιωνίζουμε την αχλή της προτελευταίας ώρας ~ οι ώρες γεύονται το αποτροπιασμένο γεύμα τους λίγο πριν η ώχρα της αδιαφορίας βάψει με αίμα την άσφαλτο της αποκηρυγμένης ενότητας ~ μοναχικοί δαίμονες χτυπούν την ουρά τους στις πλάκες της εισόδου ικανοποιημένοι από την τελική τους μορφή ~ στο άβατο του χρόνου ο τραγουδοποιός συνθέτει την επόμενη πράξη ~ πίσω από το παραβάν σκιές με χέρια δίχως νεύρα εφορμούν στο ακαταλόγιστο του φόνου κλείνοντας το μάτι με νόημα ~ στη λαχειοφόρο του χθες δίνουν και παίρνουν τα στοιχήματα ~ συσκότιση μυαλών ~ οι νύχτες φορούν τα κουρέλια τους, βάφουν τα μάτια τους στο χρώμα της συνήθειας, και σαν τις μύγες οδεύουν στο δρόμο της κοινοτυπίας ~ οι πόλεις μεταμφιεσμένες σε αριστοκράτισσες τρέμουν μες στα ξεψυχισμένα κορμιά τους ~ κρεμασμένοι οιωνοί στους πυλώνες της σύγχυσης ~ αποσβεσμένοι κραδασμοί της ζωής ~ αναχωρούμε πνιγμένοι στα γέλια αποχαιρετώντας με ειλικρινή θαυμασμό το θύμα της ιστορικής ανακρίβειας

13 Μαρτίου 2021