Ophelia's blog

Μαρκάρουμε το χώρο μας κατουρώντας τον σαν τα ζώα, κατόπιν προπαγανδίζουμε υπέρ της ισχύος της αγέλης μας (μετατρέποντας την ιδέα σε δωρεάν καταναλωτικό προϊόν με ελάχιστο κόστος αγοράς την ξεφτίλα και το δηλητήριο του ιδεατογραφήματος της ποινής των ανυπάκουων)

Σοκάρονται οι τερμίτες της κοινωνίας

Ολονύχτιες καταδρομές στα άδυτα των σεντονιών

Δεν παλεύεται η δίψα για ζωή (όπως δεν παλεύεται η αηδία για τη ζωή)

Ανοίξτε επιτέλους τα φέρετρα των συνειδήσεων να ξεπηδήσουν οι μορφές της υλικής μας ανικανότητας

Η θλίψη κολλάει πάνω μας σαν υγρασία

Γίναμε ένα με το είναι μας

Βγήκαμε πρώτοι στα στερεότυπα κουνώντας το δάχτυλο (λες κι από αυτή μας την κίνηση εξαρτάται το αν θα μείνουμε πιστοί στην απιστία και στο ψέμα)

Επαναστάτης / δημοσιογράφος / νομικός / διαφημιστής / εισαγγελέας / καλλιτέχνης / οικογενειοκράτης / ακαδημαϊκός / ψηφοφόρος / υπερασπιστής της δικαιοσύνης / θρησκευάμενος / αυτοαπασχολούμενος / εισοδηματίας / αντιφασίστας / χιουμορίστας / κλακαδόρος / επάγγελμα: πάροχος αέρα με εξειδίκευση στο «να’ χαμε να λέγαμε»

Δεν υπάρχουν οφειλές, δεν υπάρχουμε εμείς, δεν υπάρχει τίποτα σε τούτο τον πνιγηρά αόρατο κόσμο

Υλικός κόσμος, πνευματικός κόσμος: το πνεύμα του κόσμου μεστώνει στο κορμί των ανθρώπων

Χορέψτε κορμιά, φωτίστε με τη λάμψη σας το σκοτάδι της αβύσσου, λάμψετε μέσα στα ντρίλινα ρούχα κι ύστερα αποκαμωμένα όπως θα ΄στε γύρετε στην πλησιέστερη αγκαλιά και κοιμηθείτε δίχως έννοιες

Με άνθη λωτού

στο ματωμένο κόρφο

κοιμάται η γη

Απαγωγείς ονείρων

Μυγοσκοτώστρες

Βαλσαμωμένες κοιλιές

Υπόγειες διαδρομές μέχρι να χτυπήσεις φλέβα

Κομμένα καλώδια

Σπασμένη φωνή

Ουρές απελπισίας

Δουλειές ποδαριού

Σκυμμένοι ώμοι

Μια λίμνη φωτιάς

Ανταλλακτικά

σε τιμή ευκαιρίας

Μια δόση γέλιου

Υπολείμματα ζωής

Νύχια (μια τρίχα

φλερτάρει τον αέρα)

Μαράθηκε η νιότη

πριν τη δύση της,

ελαφρυντικό: ουδέν

Χαιρετάς τον ήλιο με

τρύπιες παλάμες

Χάνονται μνήμες

Σημεία καιρών:

άδεια βλέμματα, κομψές

τυπικότητες

Αχυράνθρωποι (ανεξαρτήτως εποχής)

8 Μαΐου 2021