Μοναξιά / πυρετός / αναγγελίες / απαγγελίες / κατάταξη πραγμάτων σε σαρκικά αντικρουόμενα βάζα / ανάδειξη-ονομασία των ευάλωτων σημείων (ανοίγει η ψυχή το στόμα της και καίει σα λίβας τα σπαρτά των άμοιρων ευθυνών) / αρνητικά πρόσωπα ενός θετικού κόσμου / η θετική σκέψη ενός εσωστρεφούς κόσμου / προσπάθεια να μοιάσεις σε κάτι ή σε κάποιον που δεν γνωρίζεις / καθώς ξεφυσάμε τον αέρα της κατάκοπης μέρας ξεφυσάμε και λίγη από τη δόση μας προς το διαφορετικό και την πραγμάτωσή του σε κάτι ή σε κάποιον υλικό / η θάλασσα δεν είναι κουβάρι μα σε τυλίγει στα νήματά της / δουλεύοντας με τα νύχια και τα δόντια η γάτα ζωγραφίζει στον αέρα, σκιτσάρει τις εκφράσεις εκείνες που δεν πρόκειται ποτέ να παραδεχτούμε, κατεβάζει τα ρολά του αέρα, κλειδώνει, και μας αφήνει μόνους ν’ αναλογιστούμε την ερημιά του όλου / η συντροφικότητά μας ένα ζευγάρι σκουλαρίκια που τους λείπει η πέτρα στη μέση / μοιάζεις με άνοιξη που δεν πρόλαβε να ανθίσει / είναι η αναγνώριση απολαυστική με έναν τρόπο ηδονικά στρωμένο προς την έμφυτη αλήθεια της πασιφανούς ανάγκης μας για αυτήν (την αναγνώριση) ή στοχεύουμε στο μηδενισμό της (της αναγνώρισης) ώστε να μην απολαύσουμε το τέλος; Καταδιώκουμε την απόλαυση για να παρατείνουμε την ομορφιά της διάρκειας, μόλις αντιληφθούμε πως δεν υπάρχει λόγος αναμονής για κάτι που δεν ελέγχουμε, τότε, αφήνουμε στην άκρη τις δεισιδαιμονίες και καταπιανόμαστε με την ουσία των πραγμάτων / άγχος με πόδια, άγχος με δυο χέρια για φτερούγες και μια καρδιά για πυξίδα / ένα στομάχι κόμπος να αλέθει την ανοησία κι ένα λάστιχο στο λαιμό σαν τα λάστιχα που σου σφίγγουν το χέρι –λίγο πάνω από τον αγκώνα– για να σου πάρουν αίμα (αφαίμαξη οξυγόνου με χρησιμοποιημένες σύριγγες-σήραγγες) / μπερδεμένο κουβάρι: κυνήγι χωρίς θήραμα / ημερολόγιο καταγραφής στιγμών: δώρο άδωρο / καταστροφέας εγγράφων / πώς θα σε (ανα)γνωρίσω; Θα κρατάω ένα βιβλίο ανοιχτό / προάχθηκες σε καλό πολίτη (γιατί δεν είσαι ευχαριστημένος;) / από αύριο δίαιτα (υπάρχει αύριο;) / μανάδες βρίζουν τα παιδιά τους γιατί δεν τα αντέχουν (τα παιδιά ή τον εαυτό τους;) / σταμάτα να πυροβολείς ό,τι δεν σου ανήκει (δηλαδή το τίποτα) / άνοιξε τα αυτιά σου, κλείσε τα μάτια σου / πάλι υπογραφές και σφραγίδες και θάνατοι και γεννήσεις και μοιρολατρίες και θρησκείες και απογυμνωμένοι σκελετοί και λεπτομερείς αναφορές γύρω από την παιδική τους ηλικία (μα δεν είχαν) και την πολύχρονη εμπειρία τους (πάλι κηρύσσουν) και φανταστικά ταξίδια στο φεγγάρι (στη γη ακόμα να φτάσουμε) και αλήθειες πικρές και αφηρημένοι (συν)ταξιδιώτες στο πουθενά και μαθήματα επαγγελματικής διαγωγής (απαγορεύεται η λήψη ερασιτεχνικών φωτογραφιών) και προσφωνήσεις στο άγνωστο και αν όλα πάνε καλά σύντομα κοντά σας και αν χάσεις το δρόμο σου μην τον ξαναβρείς και αδυνατείς να καταλάβεις τα αυτονόητα και δεν προσαρμόζεσαι στις καιρικές αλλαγές που εσύ δημιούργησες και δεν σου φτάνει το οξυγόνο (αλλά δεν πρόκειται να το παραδεχτείς) και συμμάζεψε λίγο (επισκέψεις περιμένουμε) και μην λες όσα σκέφτεσαι και αν όλα πάνε όπως τα προγραμματίσαμε θα μείνει λίγος χρόνος και για μας και πρέπει να θυσιαστείς (δηλαδή να σκλαβωθείς) και να τα έχεις καλά με όλους γιατί ποτέ δεν ξέρεις (ποτέ, δεν ξέρεις) και να μην ξεχάσεις τα φάρμακά σου
18 Ιουλίου 2019

Leave a comment