Ophelia's blog

Αυτοματισμοί συγκυριών

Ενοχλητικοί κλακαδόροι σημαίνουν την έναρξη του δείπνου

Μια φλόγα στο σκοτάδι (παγίδα για λίγους)

Ανέμελοι φρουροί

Υποκλοπές διαλογισμών

Χρονοτριβή (διατριβή στην υπομονή)

Αγγίξαμε το πεπρωμένο με αδιαφορία

Ψυχρολουσία: η θερμότητα αειθαλών αμφισβητήσεων

Ζητάς ελεημοσύνη από ένα κέρμα και συμπαράσταση από ένα απόγευμα

Άνθρωπος. Θυσία

Εργασία. Μανία

Υπό. Δουλοι

Σαν αναρριχώμενο φυτό σκαρφαλώνει η σκιά μας πάνω στους φαγωμένους τοίχους της ζωής (μας) [και μιας και μιλάμε για ζωή, ας ψάξουμε για τον πρώτο ένοχο που ζητούσε να μάθει την αλήθεια (από όσους του την έκρυβαν]

Ντύσου, γδύσου, πλύσου, διάβασε (και καμώσου πως είσαι σίγουρο χαρτί)

Διάβασε της αργυρής σου νιότης το μέλλον κι ύστερα περιπλανήσου στους δρόμους της παράνοιας [η λογική δεν έφερε αποτελέσματα σε ακανόνιστους ανθρώπους]

Αδαείς χαρακτηρισμοί σμιλεμένων (υπογείων) συντηρήσεων

Συμπαντικές φιλοφρονήσεις

Το πέρας της μοναχικότητας σε βγάζει στη στεριά της δοτικότητας

Έξω από τα κρατητήρια των υλικών απολαύσεων ακούγονται οι φωνές των φυλακισμένων [(οι φυλακισμένοι) για λίγη προσοχή μένουν για πάντα δέσμιοι]

Χρεώσαμε στη δίνη του μυαλού μας την αμείλικτη συμπεριφορά μας [επειδή οι άνθρωποι αρθρώνουν συλλαβές νομίζουν πως δεν ανήκουν στο ζωικό βασίλειο]

Λέξεις μαγικές πιάνονται σε λίθινα δίχτυα

Εκχιονιστικό ταπεραμέντο

Φιλτράρεις τους άβολους κόκκους αφαιρώντας τα ψήγματα του εκσυγχρονισμένου π(α)τώματος

Σχεδιάζουμε το μέλλον δίχως ευθείες

Σε μια άδεια-κρύα μπανιέρα αδειάζεις την κούραση σου

Που και που ρίχνε μια ματιά στο μάτι της κουζίνας [μήπως το ξέχασα αναμμένο]

Μάτια ανοιχτά καίνε τους ρύπους της διαφ(θ)οράς

(Όλοι) κρύβουμε (επιμελώς) κι από ένα αγκάθι (μέσα μας) φυλαγμένο στο μαξιλάρι της σιωπής

Κατσαβίδι. Οβίδα

Βράζουμε στο ζουμί μας

Η υπομονή εξατμίζεται προκαλώντας κραδασμούς στους παραταγμένους (ήπιους) ύπνους. Η μελωδία της απόδρασης ολοκληρώνεται με ταχύτατους βηματισμούς

Ντύσαμε τα μάτια μας με φτερά αγριόχηνας, να μένει ανυπότακτη η όρασή μας, και ελεύθερη να πετά πιο πέρα από κει που της δείχνουν

Ο δείκτης ακουμπά απαλά τα χείλη, ως ένδειξη σιωπηλής διαμαρτυρίας για το παράλογο της (ενν)ωμης συμμαχίας

Από το βουλωμένο στόμα ακούγεται ένας ήχος σαν βήμα που έμεινε μετέωρο

Με μια τενεκεδένια ασπίδα παλεύεις τον αόρατο κύκλο της ζωής

[Στη γλώσσα μας φυτρώνουν αρτηρίες]

Αυτάρκεις δρομολογήσεις

1 Δεκεμβρίου 2019