Ophelia's blog

Η παραμυθούπολη μάς τελείωσε από καιρό. Σαν να καταλάβαμε πως τα παραμύθια τα χαλιναγωγούν εκείνοι που ξέρουν εκ των προτέρων το τέλος τους

[έτσι, φροντίζουν να τα διαμορφώνουν κάθε φορά στα μέτρα των περιφερειών του εγκεφάλου και να ρυθμίζουν το τέλος –των παραμυθιών– όπως θα το φαντάζονταν ο άνθρωπος εάν είχε τη δυνατότητα να αλλάξει τα πράγματα (όχι προς όφελος των πολλών, ούτε καν προς το δικό: προς όφελος της κοινής γνώμης με τα μεγάλα ποσοστά απήχησης και την αδιόρατη κυκλοφορία των λίγων)]

Όχλος. Ομίχλη

Αερολογίες. Δυο

μέτρα, δυο σταθμά

Διασκεδάζουν

Διευκολύνουν εχθρούς

Διασκευάζουν

(Διπλώματα. Παπλώματα. Έναν όροφο πιο πάνω θα βρεις αυτό που ψάχνεις)

Μόλις αντιληφθείς πως η ζωή είναι μια πλάκα, τότε αρχίζεις να παίρνεις τον εαυτό σου στα σοβαρά. Σαν να βγαίνεις από ένα –φευγαλέο, ξεκούρδιστο– κέλυφος στην ηλικία που είσαι (αλήθεια, ποια είναι η ηλικία μας και πώς καθορίζεται;) σε μια διαφορετική / ενδυναμωμένη έκδοση. Τα αστεία δεν έχουν τον ίδιο αντίκτυπο και την ίδια ένταση στους ανθρώπους. Πολλοί δε θα τα καταλάβουν, κάποιοι θα τα αγνοήσουν, αρκετοί θα προσποιηθούν πως τα κατάλαβαν και θα γελάσουν με όλη τους τη δύναμη.

Διαπιστώσεις

Μεταφορές και άλλα

σωματίδια

Πεινασμένοι σκόροι

επιδίδονται σε

αρματοδρομίες

Πρωτοποριακοί

εποχούμενοι κόλακες

Επαναλαμβανόμενοι

αστικοί μύθοι

Επανάληψη ομοειδών συμπλεγμάτων

Η υστερία

ενός κατώτερου όντος

Η παράδοση

(άνευ όρων)

σε ένα ανώτερο ον.

Εγκαρτέρηση:

η αποκάλυψη μιας διάνοιας

Τρελός ο θείος,

τρελός και ο ανιψιός (είπανε)

Τρέλα: παιδική ασθένεια

Διαμαρτυρημένα

γραμμάτια (λες

ν΄ αναφέρονται σε μας;)

Τα τσακισμένα φύλλα

του βιβλίου (η

έξοδος στην άβυσσο)

Από. Σύνθεση

(μεγαλείο της ζωής)

Λήξη της αρχής

Αυτόχθονες οι

μοίρες γράφουν σε θολά

νερά (προς όλους)

Η απερισκεψία

του διακόπτη

(αναστροφή στο κύμα)

9 Σεπτεμβρίου 2019