Ophelia's blog

Βάλε το ραδιόφωνο να παίζει (να μην ακουστούν οι λυγμοί της εξουθενωμένης σάρκας που σα βάρκα κατακτά πελάγη οπτασίας)

Αποσκληρυντικά σε ρούχα που πνιγήκαν

Αγγελικά βεγγαλικά στου ονείρου μας τη ράχη (και το φορτίο βαρύ σαν κλάδος ελιάς)

Καλλυντικά για ευαίσθητα δέρματα, καθαρτικά για αμείλικτες ψυχές

Μια δόση τρέλας σε ανεβάζει σε ουρανούς σημαδεμένους και σε ρίχνει σε βουνά δίχως κορυφές να κατακτήσεις

Αγόγγυστα θρηνεί το (πιο) εργατικό όν: φορτώσου κι άλλο, αντέχεις

Ψυχαγωγία με (ι)δανεικούς διασκεδαστές

Η φαντασία θα μας σώσει από τους κανίβαλους της σκέψης

Γευσιγνώστες παλιών καιρών με μοντέρνους μανδύες σουλατσάρουν πάνω από τα κεφάλια μας. Σα ζωύφια βουίζουν και τσιμπούν προκλητικά: αόρατα χέρια προσπαθούν να τα απομακρύνουν (μα αυτά επιμένουν).

Ζωή σα φαρμα-κείο. Τα θαυματουργά δισκία μάς προειδοποιούν για τυχόν παρενέργειες. Οι παρασκευαστές φαρμάκων προειδοποιούν για ανεπιθύμητα συμπτώματα / παρενέργειες μετά από μακροχρόνια λήψη: απώλεια ελέγχου, απώλεια μνήμης, ανικανότητα αντίληψης της πραγματικότητας, ανικανότητα διαχωρισμού του εφικτού από το ανέφικτο.

Συντελείται η  συντέλεια της τελείας

Συντονιζόμαστε στην ισχνότητα των συχνοτήτων: οι συχνότητες απουσιάζουν, οι ισχνότητες περισσεύουν

Ταραχή: ορισμός της κατάστασης στην οποία το ον αντιλαμβάνεται το περιβάλλον και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επιβιώνει / ζει

Ψυχική ωρίμανση: ορισμός της κατάστασης στην οποία το ον διαχειρίζεται τις αντιπαραθέσεις του εικονικού περιβάλλοντος που το έχουν τοποθετήσει / ταξινομήσει, συγκριτικά με τις πραγματικές επιθυμίες / επιδιώξεις του: η επιδίωξη της επιθυμίας, η επιθυμητή επιδίωξη, η επιδιωκόμενη επιθυμία

Μέσα σε εκείνο το άνθος του ρόδου που δεν έκοψες ποτέ, μέσα στα σπόρια του ροδιού και στο αλαβάστρινο σώμα του καλαμποκιού, μέσα στον πυρήνα του βαθυκόκκινου ήλιου και την ομίχλη της πρώτης (σου) αυγής, κάτω από τη σκιά της καρυδιάς, ανάμεσα στο ψιθύρισμα των καλαμιών, βρισκόσουν εσύ κι ένας ακόμη (ένα-ένα απλώνεις στην ταράτσα του κινούμενου κτηρίου τα προσχήματα και πουθενά δε βρίσκεις τον «έναν ακόμη»). Μη  με ψάξεις: έχω φύγει από καιρό. Από τότε που βρήκα τον «έναν ακόμη» στη σημαδεμένη τράπουλα των εμβόλιμων ημερών, να περιμένει την τύχη του θνητού μεροκάματου με το πρόσχημα του εκλιπόντος φύλακα. Φυλάκισε την κακομοιριά και απελευθέρωσε τη μοίρα (μοίρα, κακομοίρα).

Τόση φασαρία για να καλύψουμε άλλη μια περαστική μέρα

Τόση αδιαφορία για να συγκαλύψουμε άλλο ένα πέρασμα των μυστικών ονείρων μας

Το σκηνικό αλλάζει από τη στιγμή που θα δεις πως το σκηνικό δεν χαρακτηρίζεται από τα υλικά, αλλά από την διαμόρφωση των υλικών

Δε θα λιώσεις σαν το χιόνι που πέφτει στην καυτή γη (άκου τα σπλάχνα της, ζητά τροφή). Θα γλιτώσεις, θα γλιτώσεις…

Το δέντρο βάρυνε από βουβές λέξεις (όψιμοι καρποί της προσκολλήσεως). Θα γλιτώσεις, θα γλιτώσεις…

Βοήθεια, βοή, θεριά, βολή, θεριά ανήμερα σε κλειστές επιστολές με ξεθωριασμένες σελίδες

Οι πόρτες φράζουν τις εισόδους και δυσκολεύουν τις εξόδους

Στα ξεμυτισμένα κλωνάρια της γης, στους ναυαγισμένους δρόμους της θάλασσας, στα ξημερωμένα ξενύχτια, στο φρεσκοπατημένο χώμα, στο βουβό της μέρας και στη φωνή της νύχτας, στα στεγανά μάτια με τις διαρροές, στις ατάραχες λίμνες που ταξιδεύουν στο χρόνο, στις φυτείες βράχων και στη μονότονη ανάσα του κινητήρα, στην τελευταία ξέπνοη ματιά, κάπου εκεί, υπέφωσκε η αλλοτριωμένη πνοή σαν γυάλινος ήλιος. Κάπου εκεί, στο δειλό φως των ειμαρμένων ημερών βραβεύσαμε τους εαυτούς μας και λουστήκαμε με την ανάσα της ελευθερίας. Στα τυφλά μονοπάτια της ανίας, στους αμάλαχτους βιρτουόζους σκαπανείς της στάχτης και του έρωτα, στην (απο)μόνωση της καταχνιάς και στο ξεψάχνισμα του ανέμου, κάπου εδώ, βρίσκω όσα δεν ψάχνω

11 Σεπτεμβρίου 2018