Ophelia's blog

Αναρωτιέσαι ποιο το νόημα ύπαρξης ενός αδίστακτου κράτους το οποίο συντηρείται από υποτακτικούς που ενώ από τη μια συμφωνούν πως όλοι είμαστε αναλώσιμοι από την άλλη δυσανασχετούν με όσους υποστηρίζουν τη ζωή στην ανατρεπτική της μορφή: την ελευθερία.

Η ελευθερία εκφράζεται μέσα από τη ζωή

Η ζωή εκφράζεται μέσα από την ελευθερία

Η εκφραστικότητα της ζωής στο φυσικό της μοτίβο

Η ζωή είναι ένα χαμόγελο με τάση να χαμηλώνει όσο περνάνε οι μέρες μας και να ψηλώνει κάθε φορά που υπερβαίνουμε τα γνωστά / άγνωστα τετριμμένα εμπόδια

Βιάζεσαι και χάνεις το δρόμο

Αργείς και χάνεις τη ζωή

Η αρμονία του ανθρώπου αρχίζει μόλις αντιληφθεί πως σέρνει ένα φορτίο που δεν επωμίστηκε με δική του απόφαση, ενώ φέρει βαρύ το τίμημα του αντιτίμου της αξίας της ίδιας του της ζωής και της προσπέλασής της σε επίπεδα ανώτερα από την ίδια. Υπάρχουν επίπεδα ανώτερα και κατώτερα; Ίσως και να υπάρχουν. Ανώτερο επίπεδο είναι να βλέπεις τι κρύβεται πίσω από τα κτίσματα και τι υπάρχει μπροστά από αυτά. Κατώτερο επίπεδο είναι όταν δεν αφήνεις την ικμάδα της ζωής να σε παρασύρει.

Η ώρα που αντιλαμβάνεσαι ποιος είσαι και τι θέλεις δεν αναγράφεται στις σημειώσεις / οδηγίες των βιβλίων. Η χρονική στιγμή υιοθέτησης της αντίληψης διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ίσως να μη συμβεί και ποτέ σε ορισμένους (με αποτέλεσμα να χαθεί ο δρόμος προς την ατομική ελευθερία).

Επιστρέφοντας στο οικείο σημείο της πρώτης γνωριμίας με τον εαυτό μας διαμορφώνουμε πιο ευλύγιστη σκέψη και αντιμετωπίζουμε το παροντικό μέλλον στον αντικατοπτρισμό του παρόντος. Κανείς δεν εγκαταλείπει (ουσιαστικά) το χώρο του. Μέλημα του καθενός είναι η συνέχιση ή η διακοπή πολλών διαμετρικά αντίθετων εννοιών που κάποτε αναγκαστήκαμε να αποδεχτούμε χωρίς τη συγκατάθεσή μας.

Ο χρόνος δεν ανατρέπει τίποτα

Ο άνθρωπος ίσως καταφέρει να ανατρέψει τη διαδοχή των περγαμηνών και να οσμιστεί την ανάγκη επαναπροσδιορισμού της μοναδικότητάς του (προερχόμενη από μια ξεχασμένη γη)

2 Απριλίου 2018