Ophelia's blog

Στραγγάλισες τις

λέξεις (μη σου ξεφύγουν

αθώες σκέψεις)

Δυο πανιά από

ήλιο και μια σφυρίχτρα

Ωδικοί χάρτες

Δρώμενα. Σκοποί.

Άποροι πεζόδρομοι

Άυπνοι ρόλοι

Εξ’ αποστάσεως (δίδονται μαθήματα προτεραιοτήτων)

Εξ’ επαφής (σκοτώνουμε τις αισθήσεις)

Εξαπίνης (πιανόμαστε στα δίχτυα της ανομίας)

Αιμοδιψή όντα διψούν για δικαίωση

Απόρρητα έγγραφα διαβάζονται στο μελλοθάνατο κοινό

Ακούς τις φτερούγες;

Ποιος θα λύσει το γρίφο της ζωής; (κάποιοι μάθανε νωρίς να ξεχωρίζουν τα χρώματα)

Εξολοκλήρου δότες τρέλας

Εξ’ αδιαιρέτου τα σημεία των καιρών

Υπενθύμιση ζωής

Γευόμαστε ανελλιπώς ψέματα

Τρώμε τις στάχτες των καμένων ελπίδων

Εξημερωμένοι αρνητές ζυγίζουν το ξημέρωμα

Εξαγγέλλουν τις αιτίες της αποσύνθεσης

Εξανεμίζονται οι βρυχηθμοί του λιονταριού

Εξαπολύονται απειλές (προς όλους τους μιμητές της ζωής)

Εξαναγκάζεται η θλίψη να αποδεχτεί το γόητρο της ελαφρότητας

Εξυπακούεται η πληθώρα της αβεβαιότητας

Διελύθησαν στα εξ ων συνετέθη οι αστροναύτες της γης

Μοιραία παράδοση στον περικυκλωμένο κλοιό (κάποιοι φώναζαν πως έχουν δικαίωμα να ζήσουν)

Περιστρεφόμενες πόρτες, κυλιόμενες σκάλες (ανέλιξη)

Μια ζέστη μια κρύο

Ο χιονιάς ανακαταλαμβάνει το κτήριο του καλοκαιριού. Στα σπασμένα παράθυρα πρωτοστατούν οι ρόλοι των κούφιων υποσχέσεων. Στέκουν οι υποσχέσεις ροδαλές-ροδαλές δίπλα στα αγύριστα κεφάλια των άφατων ποιητών. Το καναρίνι συνεχίζει να σφυρίζει το σκοπό των απροσάρμοστων πεπρωμένων

Ένα ρίγος διαπερνά το κορμί και το μυαλό (λες κι όταν βρέχει να μαζεύεται η θλίψη όλων των ανθρώπων σε μια δεξαμενή. Μόλις η βροχή κοπάσει, η θλίψη θα αρχίσει το σεργιάνι σ΄ όλο τον κόσμο για να κάνει γνωστό το δικαίωμά της στην πολύχρωμη-πολύγευστη ζωή με τα άπειρα απυρόβλητα ήθη. Ποιος χρειάζεται κανόνες στη ζωή όταν απλά μπορεί να χαθεί στο άκουσμα της μπόρας και να ξαναβρεθεί μόλις καταλαγιάσει;)

Παραδόπιστοι

κήρυκες ομολογούν

την ενοχή τους

Διαπιστευτήρια

Τύποι όλων των ειδών

εκθρονίζονται

5 Νοεμβρίου 2019