Ophelia's blog

Προφίλ. Refil. Feel (feeling). Fly (flying).

Φιλειρηνιστής / φιλαρμονική / φίλαθλος / φιλοπόλεμος / φιλάργυρος / φιλομαθής / φιλόξενος / φιλάνθρωπος / φιλόζωος / φιλόπατρι / φιλάρεσκος

Ο φιλειρηνιστής φιλάνθρωπος και καθόλα φιλόπατρης, ο φιλόξενος φιλόζωος και ολίγον φιλάρεσκος, ο καταρχάς φιλοπόλεμος και παθιασμένος φίλαθλος, παίζει στη φιλαρμονική όμποε, διαβάζει ανελλιπώς Άλαν Πόε, γνωρίζει τη σημασία του «Ομ» και γνωρίζει από νεαρή ηλικία την ηθική των συλλαβιστών απαιτήσεων: θέ-λω να. Στοπ.

Το εύηχο πρόθεμα των σύνθετων λέξεων παραμένει αδιευκρίνιστο

Φίλε, φίλτατε, αδερφέ

Εκτινάχτηκαν οι εχθροπραξίες, οι απραξίες και οι μάταιες αξίες (ματαιοδοξίες)

Ρίξε τον οβολό σου (για το καλό σου). Χαμήλωσε τον τόνο φωνής σου (για το καλό σου). Περπάτα πιο αργά (για το καλό σου). Ακολούθησε τη λίστα κι αν οι δυνατότητές σου είναι πιο κάτω από όσα σου ζητάνε, δεν πειράζει: θα μάθεις να ζεις με το μοιρολόι της άδικης ζωής που δε σε συμπεριέλαβε στους έξυπνους μαλθακούς. Μην ατιμάσεις την αξιοπρέπειά σου αποχωρώντας από τα κοινά των κοινών, των κοινωφελών σπασμωδικών δραστηριοτήτων. Έχε άποψη για όλα κι αν δεν γνωρίζεις το θέμα μην πανικοβάλλεσαι: θα βρεθούν πολλοί πρόθυμοι να σε εξυπηρετήσουν στην ανεύρεση γνώσης (της δικής τους). Ούτε καν τις ερωτήσεις δε θα προλάβεις να συνθέσεις: θα αποσυντεθούν πριν φτάσουν στην άκρη της γλώσσας σου. Πανικοβλήσου, αυτοπυροβολήσου, ρώτα αλύπητα: εξηγήσεις δε θα πάρεις.

Η απάντηση μία: μην ψάχνεσαι. Όλοι έχουν δίκιο (δ-οικείο)

Υποψήφιοι καταδικασμένοι στο δίκιο: το δικό μας, όχι το συνολικό

Στάχτη, τασάκι, τσιγάρο, πάτωμα. Και γιατί τασάκι; Κατευθείαν τη στάχτη στο πάτωμα. Αμάρτημα εκκολαπτόμενο να μην υπακούς στους ρόλους που σου υποδείχνουν με το παρατεταμένο δάχτυλο: αλήθεια, προς τα πού δείχνουμε κάθε φορά όταν λέμε «αυτό που σου λέω, εγώ» και να το δάχτυλο πετιέται προς τα πάνω στριφογυρίζοντας σαν ξύλινο καλαμάκι έτοιμο να δεχτεί το μαλλί της γριάς: κάτι να μας γλυκάνει. Μα κι αυτή τη γλύκα την κόβουμε σε φέτες για να έχουμε και την επομένη (και τη μεθεπόμενη). Και μια μέρα ανακαλύπτουμε τις μουχλιασμένες φέτες της γλυκιάς αδικίας.

Προς, προσταγή. Προς τον υπεύθυνο που επιβουλεύεται τον άτακτο συλλογισμό. Τρέχει ο συλλογισμός και βάζει με το νου του διάφορα. Επικίν-δεινες ώρες. Αόριστες ώρες. Ώρες: εμφανίζονται σαν κάμπιες, κολλάνε πάνω στο δέρμα, προσπαθούν να εισχωρήσουν στο μυαλό. Δε μεταμορφώνονται. Μια κάμπια είναι κάμπια (δεν είναι πεταλούδα). Και μετά τη μεταμόρφωση πάλι κάμπια παραμένει: μια κάμπια με χρωματιστά φτερά. Δε τη μειώνει το γεγονός πως στην πρότερη κατάσταση δε διέθετε φτερά. Το σώμα παραμένει ίδιο με μια ειδοποιό διαφορά: μπορεί πια και πετάει.

10 Νοεμβρίου 2017