Ophelia's blog

Αιμορραγεί η καμένη σου πληγή

Προδικάζεις τη χαμένη σου ζωή

Αποκρίσου για τις ώρες μοναξιάς

σε καναπέδες προηγούμενης γενιάς

Αγοράζεις όνειρα ακριβά

παρενθέσεις στα κομμένα σου φτερά

Τι ν΄ αλλάξεις όταν ανθρώπους ξεπουλούν

Συνειδήσεις-μαριονέτες οπλοφορούν

Ανταλλάσσεις μ’ ένα γεύμα την τροφή

Επιστρέφεις σ΄ ένα έγκλημα δίχως σκηνή

Ανθοφόροι σε παλέτες ξεψυχούν

Κουμπιά χαμένα από στολές που σε φρουρούν

Ένας κήπος με αγριοτριανταφυλλιές

Νέοι κόσμοι σε φωτογραφίες παλιές

Οπισθοχωρούμε στην αιώνια πειθώ

Αναχωρούμε μες στη ντυμένη μας ηχώ

Βάφεις κόσμους και στο βάθος μια στοά

Φέρνεις χρώμα από νότο και βορρά

Μια βραδιά σ’ ένα καμβά ανατολής

Όνειρα του παρελθόντος άνευ αναστολής

Αγοράζεις όνειρα ακριβά

παρενθέσεις στα κομμένα σου φτερά

Τι ν’ αλλάξεις όταν μακρηγορούν

Την καταστολή στο αίμα (τους) κυοφορούν

Σαν ταινία που γυρνούν δίχως εσένα

Με κλεμμένο χρώμα απ’ τον καθένα

Δίνεις λόγο οι φωνές μας να ακουστούν

τ’ όνειρα από τον καμβά ν’ αποφυλακιστούν

12 Δεκεμβρίου 2017