Ophelia's blog

Στολή παραλλαγής μεγέθους μεσαίου

να κρύβει τη χάρη του άπλυτου ωραίου

Στολή μασκαράδων με τούλι / δαντέλες

χορός μεταμφιεσμένων μ’ ανθρώπινες σαρδέλες

Η δίκη κοκκαλώνει στο πρώτο φανάρι

σκοντάφτει στη φούρια της όλο καμάρι

Στολή εργατιάς ξεφτάει στους αγκώνες

φαρδαίνουν οι νύχτες στης αυπνίας τους αγώνες

Στολή παρδαλή και βλέμμα φαντάρου

βολάν στα μανίκια και δέρμα ιαγουάρου

Πλαταίνει η σκέψη στους θόλους της μέρας

σκουριά κι αστραπές στους μόλους της ξέρας

Νέες παραλαβές, παλιές απολαβές, τρύπια η πόρτα

ο αγέρας συχνάζει σε κούφια ακόρντα

Γνωριμίες παλιές σε υπαρκτές κοινωνίες

καλοπροαίρετοι άγνωστοι μεθούν στις πλατείες

Δολοφόνοι σκιών. Οι αδέσποτες σφαίρες

προτιμούν να χυθούν στων κηλίδων τις φτέρες

Στολή μηχανική και μια κότα λυράτη

από πανηγύρι σε γιορτή αφορμοζείς για απάτη

Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι ο ίδιος θα ‘σαι

ξύνεις τα χέρια για καυγά την ώρα που κοιμάσαι

Αγάπη για τον γείτονα, τον σκύλο, τη μισαλήθεια

αγάπη για το τίποτα να ψωμοζεί η συνήθεια

Μαλλιά κουβάρια κι από σπόντα η πλάνη μαξιλάρι

ανέμισε τη χαίτη σου σαν το φθαρμένο σου φουλάρι

Η τραγική ειρωνεία αυτονομείται / συναρπάζει

Ο θεατής από το αύριο την τύχη του ωριμάζει

Στολή παραλλαγής για τους κατοίκους της γης

κορμί από έλαιο μυρτιάς κι απόγευμα αυλής

2 Ιανουαρίου 2018