Άνοδος οικονομίας

Κάθοδος δικονομίας

Όργιο υπερκατανάλωσης

Μέτρα υπέρ της ατομικής άλωσης

Ρυμοτομία άλικης γης

Σφοδρή κακοκαιρία ολκής

Βήματα αδιαφορίας στον πάγο

Ρίψη ευθύνης στον απώτερο μάγο

Έλεγχος στρες, ασκήσεις ισορροπίας

Κινούμενη η άμμος της ολιγωρίας

Ύπνος, άπνοια, αδόκιμοι όροι

Πλατειάζουν της άγνοιας οι χώροι

Μένεις απέξω από κει που πας

Σελίδες προκαταρκτικές με δόλο γυρνάς

Πανέρι γεμίζεις με άγουρα φρούτα

να ‘χει να τρώει η κοινωνία η φαφούτα

Στρίβεις το νόμισμα, ρέγκες, σαρδέλες

με ολίγη γαρνιτούρα από παπαρδέλες

Κύρης, καραβοκύρης, ομόηχος νοικοκύρης

Καταθέσεις, προ(σ)θέσεις, κακομοίρης

Διαφήμιση, προϊόν, φαρμακείο κλειστό

το κάτι που θα σε κάνει ξεχωριστό

Άνοδος εθνικισμού

Ψύχωση του εκφοβισμού

Θανατικό περιστατικό

Χρωματολόγιο επιδερμικό

Φημοληψίες, δειγματοληψίες

Σειρήνες, αναιμίες, σηψαιμίες

Άσολα υποδήματα

Αστόχαστα επιρρήματα

Άρθρο άλφα, παράγραφος βήτα

Κόπος το απόγευμα, το βράδυ ήττα

Ψυχαναλύοντας την αγορά

Αδρεναλίνη, τρόμος, μια δόση τη φορά

Στου νου το φευγιό, στης αλυσίδας την άκρη

Αντίλογος με το μαγιάτικο δάκρυ

Ελεύθερος, ελεύθερη, ελεύθερο

Μέχρι να ‘ρθει το πρώτο δεύτερο

Έργα τέχνης, προσόψια, αγκαλιά

Απεργούν στα λευκά κελιά

Γύρη-πανηγύρι, πόλεμος-λαιμός-λαός

Ακτινοβολία, μαχαίρια, έτοιμος στρατός

Επάνοδος, ανοικοδόμηση, πλουτοκρατία

Ειρηνικά πυρηνικά, χρυσάφι στα φορτία

Άνθρωπος άνθρωπο κυβερνά

Άνθρωπος βλέπει, σιωπά, αδέξια τριγυρνά

Άνθρωπος άνθρωπο σκοτώνει

Άνθρωπος βλέπει, σιωπά, την ενοχή αποκληρώνει

Ανοδική πορεία παρανομίας

Καθοδική πορεία οικονομίας

Ανοδική τάση των διαφορών

Καθοδική τάση των έμμισθων ωρών

Καρφώνεις τη θέση σου γερά

Κοιτάς τους άλλους αυστηρά

Καθοδηγούν τα βήματά μας

Εξοστρακίζουν τα παιδιά μας

Είδωλα γίναμε σκηνών

πέρα ως πέρα αληθινών

Λυχνία του αδίκου ο μισός

κόσμος παράπλευρος, κουφός

Πέτα πιο πάνω απ’ τα πουλιά

Σβήσε το όνομα «σκλαβιά»

Διαμάχη, οικονομία, σπατάλη

Συρτάρι, γράμματα, σκυτάλη

Συνάντηση, αλλιώτικα λόγια

Κι αρχίζουνε τα μοιρολόγια

Κρίμα στο κρίμα, κριματιστές

το όραμα, του οράματος συνεχιστές

Στόμα ανοίγεις, απολογείσαι

από τη ζώνη σου κρατείσαι

Τη λύπη κοιμίζεις με δώρα ακριβά

Είναι η μέρα που όλα πάνε στραβά

Κομμάτι, μάτι, ιμάτιο λερό

Άνθρωπος άνουν, ζώο ισχυρό

Είδωλα γίναμε σκηνών

Πέρα ως πέρα κοσμικών

Είδωλα γίναμε ξερακιανά

Είδωλα άτιμα και πλαδαρά

Ρίχνεις αλάτι στην πληγή

Οδός μηδέν κάπου στη γη

Μην ατιμάζεις τη νοημοσύνη

Με αίμα ζει και δικαιοσύνη

Τρελά μαντάτα φτάνουν παντού

Ανταμώνουν τα είδωλα του πανικού

Εξέχουσα θέση, τιμητική

Τάση ανόδου καθολική

Συντήρηση , διατήρηση, επιτήρηση

Αναστάτωση, σύρραξη εποχική, αντίρρηση

Λάγνοι καιροί-κερί, ίδιες εποχές

Συνήθειες ωμές, διαταραχές, αναταραχές

Σύρραξη νόων, σκόρπια φτερά

Χείλη μαβιά ψάχνουν στεριά

Καθυστερούνε τα όνειρά μας

Έλκουν το έλκηθρο της συμφοράς μας

Συμφορά, φορά, διαφορά

Του ονείρου μας η λευτεριά

6 Νοεμβρίου 2017

Leave a comment

είμαι η Οφηλία

Με μια πυξίδα πέτρινη βαδίζεις δρόμους γυάλινους

Let’s connect