Ophelia's blog

Ιστορίες για αγρίους, για διαβολικούς θεούς

που στα τάρταρα σε ρίχνουν αν πιστά δεν υπακούς

Μια ξεμαλλιασμένη βάβω κάρβουνα ανασαλεύει

το καρβέλι δεν της λείπει, μα ούτε της περισσεύει

Τις νύχτες που αστράφτουνε της μοναξιάς τα ζόρια

κοιτούν πως θα μας κλέψουνε τα τρύπια πανωφόρια

Τις λιγοστές χαρές μας αθώα ξεπουπουλιάζουν

σε ζαχαρένιες δεξαμενές τις μνήμες μας μουλιάζουν

Λένε για λύκους που ορμούν με λύσσα στα κοπάδια

Οι άνθρωποι εξελιχθήκαμε, βγήκαμε απ’ τα πιθάρια

Ζούμε σε σπίτια αλλόκοτα, τους λύκους κυνηγάμε

Φορέσαμε ρούχα ακριβά, τους ψεύτες προσκυνάμε

Η τιμωρία-επιβολή του ανύπαρκτού σου νόμου

Παρανομείς γεμίζοντας κοιλιές του παρανόμου

Ποτέ δε σ’ απασχόλησαν τα βρώμικα παιχνίδια

Ικέτευες για ψεύτικα, αστραφτερά στολίδια

Στα ζάρια παίζεις τη ζωή, στο τάμα την ξορκίζεις

την αγαστή σου μαχαιριά με ζήλο την ποτίζεις

Δε φταίει ποτέ κανείς, μόνο του κόσμου η γύρα

Εργένισσα εκ του ασφαλούς η άμοιρή σου μοίρα

Πιες μια σταγόνα ουρανό, σκεπάσου με το φεγγάρι

Σου γνέφει το συρμάτινο πλεκτό του διακονιάρη

Την υπομονή πας μακριά, το θέρος κουμαντάρεις

Στο ψωριασμένο άλογο την τύχη σου ποντάρεις

Ιστορίες για αγρίους, για δανδήδες μορφωμένους

Για ανθρώπους άλλης γης από όλους διωγμένους

Ιστορίες για πολλούς που το αλάθητο μαντεύουν

κινούν τα χέρια στα κλεφτά, αθανασία παζαρεύουν

Λένε πως είναι στο σκαρί η ανθρώπινη ατιμία

και πως τον άνθρωπο κυνηγά παντού η αδικία

Οι ιστορίες ξεψυχούν, μαλάζουν τις πληγές τους

Άνθρωποι με μώλωπες μες στις αποσκευές τους

Με βήμα καχύποπτο κατηγορούν καιρούς

με στόχους αμφίβολους δηλητηριάζουνε καρπούς

Πριονίζουν τα φτερά (σε κελιά τ’ αποθηκεύουν)

Οι ιστορίες θα γραφτούν από όσους δραπετεύουν

23 Οκτωβρίου 2017