Ο πρώτος άγνωστος είναι ο οικοδεσπότης. Ο δεύτερος ο προσκεκλημένος. Κι ο τρίτος ο μεσάζων: το πρόσωπο που από τύχη βρέθηκε στο δρόμο των δύο πρώτων την ίδια μέρα που ο πρώτος άγνωστος ήρθε (από την εποχή του) για να γνωρίσει το δεύτερο άγνωστο στην κατοικία του πρώτου την ώρα που οι μελαγχολικοί ήχοι των αναπνοών του μεσάζοντα έκαναν τα αστέρια να τρέμουν και να ακουμπούν τη μεταξύ τους απόσταση, αφήνοντας ένα διακριτικό διάστημα λίγο πιο κενό από πριν.
Μια μαχαιριά έκοβε την απόκοσμη απόσταση: στο σημείο της κόψης γυάλιζαν τα απομεινάρια των αστεριών σαν τα φώτα των καρουζέλ. Άλογα με ονειρικούς αναβάτες καλπάζουν στο σημείο της διάτρητης απόστασης των δύο αγνώστων κόσμων χωρίς την έγνοια της αποστειρωμένης ανατροπής και το δισταγμό που σε κάνει να αναβάλεις το ταξίδι σου (επειδή δεν σου αρέσει ιδιαίτερα ο δρόμος του προορισμού σου). Φώτα: μια σειρά από σπασμένες ευχές ήρθαν και τρόχισαν τα απομεινάρια των αστεριών μέχρι που γίναν στρογγυλές κομητείες συμπορευόμενες με τους καλπασμούς των αλόγων
Ο τρίτος άγνωστος είναι παρών κι ο ρόλος του είναι ρόλος αδιάκριτος, άμορφος και αρκετά στυγνός. Έρχεται να διυλίσει, να διαλύσει, να υποδαυλίσει και στο τέλος να λύσει το μυστήριο.
Ποιο μυστήριο; Δεν υπάρχουν μυστήρια ούτε και μυστικά ανάμεσα στους τρεις αγνώστους. Υπάρχει κάτι από αλήθεια. Και κάτι που ακόμη δεν έχει εξακριβωθεί: μια λεπτομερής ανακρίβεια στη ρίζα του απίθανου.
Οι πιθανότητες να αφαιρεθούν λεπτομέρειες και ανακρίβειες απέχουν όσο και τα αποσπασματικά λογύδρια από τις σελίδες ενός άγραφου βιβλίου. Ποιος θα είναι ο σημερινός επισκέπτης της σπασμένης τροχαλίας; Θα είναι κάποιος που θα συναρμολογήσει το μηχάνημα της σκέψης ή κάποιος που θα το α-ψηφήσει;. Με πόσους ψήφους θεωρείται κάποιος ως το ιδανικό εργαλείο αντιπερισπασμού από την πραγματικότητα και την υπόδυσή του σε ένα ρόλο με στοιχεία τραγελαφικά με στόχο τον φόβο της αχανούς αντίληψης και τον περιορισμό της σε τέσσερις τοίχους;
Τέσσερεις τοίχοι. Κελί. Απομόνωση.
Μόνωση του νου με υλικά αδιαπέραστα στο κρύο και τη ζέστη. Σε μόνιμη κατάσταση ψυχραιμίας. Σε μια κατάσταση υποφερτής αναιμίας. Ανέγγιχτοι από τους οφθαλμούς της μέρας σα σκοτεινοί βολβοί, αγγιγμένοι από τους ουρανούς της νύχτας σα σκοτεινοί μύθοι.
Οι τρεις άγνωστοι περιχαρακωμένοι στους ιδιαίτερους χώρους της εύγλωττης ανοσίας κάνουν άλλη μια αποτυχημένη προσπάθεια γνωριμίας. Η γνωριμία τυγχάνει προσεχής στις αναζητήσεις του εύρωστου κοινού.
Απανωτά ραπίσματα συγχέουν την ήρα με το στάρι
Ο οικοδεσπότης, ο προσκεκλημένος, ο μεσάζων
Απανωτά γρυλίσματα: συμμέτοχοι εγκληματικής απάθειας
Απανωτές ταπετσαρίες σε τοίχους δίχως προ-οπτική
Οι τρεις άγνωστοι δε θα συνδιαλεχθούν. Αναμένουν (νέες) οδηγίες του προκατόχου της γνώσης.
Η ενημέρωση καλείται σε (από)γνωση
Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα και να πετάξει το κλειδί στην χαράδρα της λειψυδρίας
20 Δεκεμβρίου 2017
Ophelia's blog 
Leave a comment