Ophelia's blog

Άλλη μια μέρα με εμάς απόντες

Νόες μάχονται με πρωτότυπες σπόντες

Άλλη μια μέρα με εμάς αρκούντες

Διαλέξεις χαιρετίζουν αναξιοπαθούντες

Αόρατα χέρια σε συντροφεύουν

Σε κόσμους αζήτητους οι χίμαιρες κωφεύουν

Σκιές φειδωλές σκαλίζουν το χώμα

Μικραίνει στο σούρουπο της ανάγκης το δώμα

Ζωής φορεσιά τα πρώτα φιλιά

Άπειρες λέξεις σε χείλη πενιχρά

Αδικούνται οι τελευταίες μαρτυρίες

Το τώρα προστάζει αλάθητες οπτασίες

Μια άγνωστη μέρα με εμάς παρόντες

Με γελαστούς κουρσάρους κι επιζώντες

Μια άγνωστη μέρα με εμάς αρκούντες

Ελάχιστοι χρόνοι του ονείρου φρονούντες

Δοράτων αιχμές σε πάνινα μέλη

Κορμιά σχηματίζουν αιθέρια αγέλη

Αγγίζεις το τώρα με μάτια κλειστά

Ο κόσμος  γυρίζει, φωνάζει, κλαίει, γελά

Άλλη μια μέρα με εμάς απόντες

Σκυμμένοι σε γυάλινους τάφους θρηνούμε δότες

Μια άγνωστη μέρα με εμάς αρκούντες

Συνειδήσεις κομπάζουν αλόγιστους ομιλούντες

Αβρές κινήσεις, άτρωτα σημάδια

Ψυχογραφήματα / αναλύσεις σε άψυχα ρημάδια

Κλεμμένη τροφή του γέλιου σου η αχτίδα

Στα αποκαΐδια γυρνά η δανεική εμφιαλωμένη ελπίδα

Μια γνώριμη μέρα με εμάς παρόντες

Παρευρισκόμενα πλέγματα στοιχειώνουν καταδότες

Άλλη μια μέρα με εμάς αιτούντες

Ξεβρασμένους σε σκελετωμένα πρωινά το αυτονόητο ζητούντες

29 Σεπτεμβρίου 2017